Kəhf surəsi — Ayə 4

Kəlmələrin mənaları:

• yunzirə – qorxutmaq, xəbərdar etmək, təhdid etmək.
• ittəxəzə – götürmək, qəbul etmək, özünə uşaq etmək.
• vələdan – övlad, uşaq.

Təfsir:

Bu ayə, Allahın Öz kitabını nazil etməsinin və onu insanlara çatdırmağın məqsədlərindən birini bəyan edir: O, bu kitab vasitəsilə o kəsləri qorxudub xəbərdar edir ki, "Allah Özünə övlad götürmüşdür" deyirlər. Bu iddia üç qrup tərəfindən irəli sürülmüşdür: Yəhudilər Uzeyr peyğəmbər barəsində, Xaçpərəstlər İsa peyğəmbər barəsində, bəzi ərəb müşrikləri isə mələkləri Allahın qızları hesab edərək bu batil sözü demişlər.

Bu ayə bizə öyrədir ki, Allah hər cür nöqsandan uzaqdır, O, heç bir övlad götürməmişdir və götürməz də. Çünki övlad götürmək bir ehtiyac və çatışmazlıq əlamətidir, Allah isə bütün ehtiyaclardan və çatışmazlıqlardan uzaqdır. O, heç kəsə möhtac deyildir, hər şey Ona möhtacdır. Bu batil iddianı irəli sürənlər, əslində, Allahı yaradılmışlara bənzətmiş və Onun haqqında yalan söyləmiş olurlar.

Ey mömin qardaş və bacılar! Bu ayə bizə xəbərdarlıq edir ki, Allah barəsində yalnız gözəl sözlər danışaq və Onu hər cür nöqsandan uzaq tutaq. Allahın əzəmətini və kəmalını dərk edək, Onu yaradılmışlara bənzətməkdən çəkinək. Çünki Allah hər şeyi yaradandır, O, heç kəsə ehtiyac duymaz, amma bütün məxluqat Ona möhtacdır. Bu həqiqəti dərk edən kəs, Allahın kitabına iman gətirər və Onun əmrlərinə tabe olar. Allahın rəhməti və məğfireti isə tövbə edib doğru yola qayıdanları gözləyir. Gəlin, bu batil sözlərdən uzaq olaq və Allahı layiq olduğu şəkildə təqdis edək!