സൂറ അൽ-കഹ്ഫ് — ആയത്ത് 4

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• وَيُنذِرَ – താക്കീത് ചെയ്യുക, ഭയപ്പെടുത്തുക
• اتَّخَذَ – സ്വീകരിച്ചു, ഉണ്ടാക്കി എന്ന് പറഞ്ഞു
• وَلَدًا – സന്താനം, മകൻ

വ്യാഖ്യാനം:

അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന് (നബിയായ മുഹമ്മദ് ﷺ) വേദഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന്, അല്ലാഹുവിന് സന്താനമുണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്നവർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുക എന്നതാണ്. അല്ലാഹുവിന് സന്താനമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞവർ മൂന്ന് വിഭാഗക്കാരാണ്:

1. യഹൂദർ – അവർ ഉസൈർ (അസ്ര) നബിയെ അല്ലാഹുവിന്റെ പുത്രനായി വിളിച്ചു.
2. ക്രിസ്ത്യാനികൾ – അവർ ഈസാ (യേശു) നബിയെ അല്ലാഹുവിന്റെ പുത്രനായി വിളിച്ചു.
3. അറബ് മുശ്രിക്കുകളിൽ ചിലർ – അവർ മലക്കുകളെ അല്ലാഹുവിന്റെ പുത്രിമാരായി വിളിച്ചു.

ഇവരെയെല്ലാം ഭയപ്പെടുത്തി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നതിനാണ് ഈ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. അല്ലാഹു സർവ്വവും കൊണ്ട് പരിശുദ്ധനാണ്; അവന് സന്താനമുണ്ടാകുക എന്നത് അസംഭവ്യവും അവന്റെ മഹത്വത്തിന് ചേർന്നതുമല്ല. അവൻ ഏകനാണ്, ആരുടെയും ആശ്രയമില്ലാത്തവനാണ്, അവൻ ആരെയും ജനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, ആരാലും ജനിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ ധാരണകൾ വെച്ചുപുലർത്തുന്നവർക്ക് ഖുർആൻ ശക്തമായ താക്കീത് നൽകുന്നു എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
2. അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വവും പരിശുദ്ധിയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്; അതിൽ യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയും അനുവദനീയമല്ല.
3. ഖുർആൻ മനുഷ്യരെ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ച് ശരിയായ മാർഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴികാട്ടിയാണ്.
4. അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധാരണയുള്ളവർക്ക് പോലും ഖുർആൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത് അവരുടെ പശ്ചാത്താപത്തിനും മാർഗദർശനത്തിനും വേണ്ടിയാണ് എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്.