Surja El-Kehf — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• "U rrethua" (أُحِيطَ): U shkatërrua, u mbulua nga shkatërrimi nga të gjitha anët.
• "Thamarihi" (ثَمَرِهِ): Frytet dhe prodhimet e kopshtit të tij.
• "I kthen pëllëmbët" (يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ): I rrotullon duart njërën mbi tjetrën, shenjë hidhërimi dhe pendimi të thellë.
• "E zbrazët" (خَاوِيَةٌ): E rrënuar, e shkatërruar plotësisht.
• "Mbi harqet e saj" (عَلَىٰ عُرُوشِهَا): Mbi kulmet dhe mbështetëset e saj që u shembën mbi njëra-tjetrën.

Tefsiri i Ajetit:

Kur besimtari i kishte këshilluar shokut të tij mosbesimtar që të falënderojë Zotin për kopshtin që i kishte dhënë dhe t'i nënshtrohej Atij, ndodhi ajo që ai e kishte paralajmëruar. Shkatërrimi e rrethoi kopshtin nga të gjitha anët dhe i shkatërroi të gjitha frytet e tij. Pronari u zgjua dhe pa kopshtin e tij të shkatërruar plotësisht, me hardhitë e rrëzuara mbi kulmet e tyre. Ai filloi t'i kthejë pëllëmbët e duarve nga hidhërimi dhe pendimi i madh për pasurinë që kishte shpenzuar për ndërtimin dhe mirëmbajtjen e këtij kopshti, i cili tani ishte kthyer në gërmadha. Në atë moment të vështirë, ai tha: "Ah, sikur të mos i kisha shoqëruar Zotit tim askënd në adhurim!" Por ky pendim erdhi shumë vonë, kur nuk kishte më dobi prej tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Zotit dhe dobësia e njeriut: Ky ajet na mëson se pasuria dhe kopshtet janë vetëm një provë nga Zoti, dhe se Ai është i Vetmi që i jep dhe i merr ato. Njeriu nuk duhet të krenohet me atë që ka, sepse shkatërrimi mund të vijë në çdo moment.
2. Rreziku i mendjemadhësisë dhe mosbesimit: Mendjemadhësia e pronarit të kopshtit dhe mohimi i fuqisë së Zotit e çuan atë në humbjen e gjithçkaje. Ky është një paralajmërim për çdo njeri që mbështetet te pasuria dhe harron Zotin.
3. Pendimi para se të jetë vonë: Njeriu duhet të nxitojë të pendohet dhe t'i kthehet Zotit para se të vijë momenti kur pendimi nuk pranohet. Pendimi i këtij njeriu erdhi pas shkatërrimit, kur nuk kishte më dobi.
4. Vlera e këshillës së besimtarit të sinqertë: Këshilla e besimtarit në fillim të historisë ishte e drejtë dhe e urtë, por shoku i tij nuk e dëgjoi. Kjo na mëson të dëgjojmë këshillat e mira dhe t'i pranojmë ato me përulësi.
5. Largimi nga shirku (idhujtaria): Ajeti thekson rëndësinë e pastrimit të besimit nga çdo formë e shirkut, sepse shirku është shkaku i humbjes në këtë botë dhe në botën tjetër.