സൂറ അൽ-കഹ്ഫ് — ആയത്ത് 42

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* അഹീത്വ ബിസമരിഹീ: അവന്റെ വിളവിനെ (മുഴുവനായി) നാശം വലയം ചെയ്തു.

* യുകല്ലിബു കഫ്ഫൈഹി: അവൻ തന്റെ കൈകൾ മറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു (ഖേദവും പശ്ചാത്താപവും കൊണ്ട്).

* ഖാവിയത്തുൻ അലാ ഉരൂശിഹാ: അവളുടെ (മുന്തിരി) പന്തലുകളുടെ മേൽ അവൾ (തോട്ടം) തകർന്നുവീണു.

* ഉരൂശിഹാ: അതിന്റെ (മുന്തിരിവള്ളികളുടെ) തടികൾ / പന്തലുകൾ.

തഫ്സീർ:

ആ സത്യവിശ്വാസി പറഞ്ഞ മുന്നറിയിപ്പ് അക്ഷരം പ്രതി പുലർന്നു. ആ അവിശ്വാസിയുടെ തോട്ടത്തിന്റെ വിളവിനെ മുഴുവനായി നാശം വലയം ചെയ്തു. അവന്റെ സമ്പത്തും അഭിമാനവുമായിരുന്ന ആ തോട്ടം പൂർണ്ണമായും തകർന്നടിഞ്ഞു. മുന്തിരിവള്ളികൾ അവയുടെ പന്തലുകളുടെ മേൽത്തന്നെ വീണ് നശിച്ചു. അപ്പോൾ ആ അവിശ്വാസി തന്റെ രണ്ടു കൈകളും പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടിച്ചും മറിച്ചും കൊണ്ട് കടുത്ത ഖേദവും പശ്ചാത്താപവും പ്രകടിപ്പിച്ചു. താൻ ആ തോട്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനും പരിപാലനത്തിനുമായി ചെലവഴിച്ച സമ്പത്തിനെക്കുറിച്ച് വ്യസനിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ എന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് ആരെയും പങ്കുചേർത്തിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നേനേ!"

എന്നാൽ ഈ ഖേദവും പശ്ചാത്താപവും അവന് ഒരു പ്രയോജനവും ചെയ്തില്ല. കാരണം, അത് പറഞ്ഞ സമയത്ത് പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. അവന്റെ അഹങ്കാരവും അവിശ്വാസവും കാരണം അവൻ ലോകത്ത് നഷ്ടം നേരിട്ടു. പരലോകത്ത് അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നത് കടുത്ത ശിക്ഷയുമാണ്.

ഈ സംഭവത്തിൽ നിന്ന് നാം പാഠമുള്ക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. സമ്പത്തും സന്താനങ്ങളും ഐഹിക ജീവിതത്തിന്റെ അലങ്കാരങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അവയിൽ അഭിമാനിക്കുകയോ അവയെ ആശ്രയിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അവനോട് നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, അവന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുകയും വേണം. ഒരിക്കലും അല്ലാഹുവിനോട് ആരെയും പങ്കുചേർക്കരുത്. എന്തെന്നാൽ, ശിർക്ക് (ബഹുദൈവാരാധന) എന്നത് മഹാപാപവും, അല്ലാഹു ഒരിക്കലും പൊറുക്കാത്ത പാപവുമാണ്.

അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ പെട്ടെന്ന് വന്നെത്താം. അതുകൊണ്ട് നാം എപ്പോഴും അവനിലേക്ക് തിരിയുകയും, അവന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും, വിലക്കുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യണം. നമ്മുടെ സമ്പത്തും സന്താനങ്ങളും നമ്മെ അല്ലാഹുവിന്റെ സ്മരണയിൽ നിന്ന് അകറ്റരുത്. എന്തെന്നാൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ ശാശ്വതമായ പ്രതിഫലമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.