کہف سۈرىسى — ئايەت 52

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• نَادُوا: چاقىرىڭلار، ئۈنلەڭلار.
• شُرَكَائِيَ: مېنىڭ شېرىكلىرىم، يەنى سىلەر مېنىڭ شېرىكىم دەپ گۇمان قىلغان بۇتلىرىڭلار.
• زَعَمْتُمْ: گۇمان قىلدىڭلار، دەۋا قىلدىڭلار.
• فَدَعَوْهُمْ: ئۇلارنى چاقىردىلار، ئۇلاردىن ياردەم تىلىدىلار.
• فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا: ئۇلار ئۇلارغا جاۋاب بەرمىدى، ئاۋاز قوشمىدى.
• مَوْبِقًا: ھالاكەت ئورنى، يوقىلىش جايى، يەنى جەھەننەم.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر، ئىنسانلارغا قىيامەت كۈنىنى ئەسكەرتىپ بەرگىن. ئۇ كۈندە ئاللاھ تائالا مۇشرىكلارغا: «سىلەر دۇنيادا مېنىڭ شېرىكلىرىم دەپ گۇمان قىلغان بۇتلىرىڭلارنى چاقىرىڭلار، ئۇلار سىلەرگە ياردەم بېرىپ، سىلەرنى مېنىڭ ئازابىمدىن قۇتقۇزۇپ قالسۇن» دەيدۇ. ئۇلار ئۇ بۇتلارنى چاقىرىدۇ، ئەمما ئۇلار ئۇلارغا ھېچقانداق جاۋاب بەرمەيدۇ، ياردەممۇ قىلمايدۇ، شاپائەتمۇ قىلالمايدۇ. ئاللاھ تائالا ئىبادەت قىلغۇچىلار بىلەن ئىبادەت قىلىنغۇچىلار ئارىسىدا ھالاكەت ئورنىنى — جەھەننەمنى — پەيدا قىلىدۇ. ئۇلار ھەممىسى شۇ جەھەننەمگە كىرىپ ھالاك بولىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھتىن باشقا نەرسىلەرگە تايىنىش، ئۇلاردىن مەدەت تىلەش ھەرگىز پايدا بەرمەيدۇ. پەقەت ئاللاھلا ھەقىقىي ياردەمچى ۋە قۇتقۇزغۇچىدۇر. شۇڭا ئىنسان ئەقىللىق بولۇپ، پەقەت ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشى، ئۇنىڭغا يۆلەنشى كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقىي تەۋھىد ئەقىدىسىگە ئېرىشتۈرۈپ، شېرىكتىن ساقلىسۇن.