Sura Al-Kahf — Werset 52

Znaczenie słów:

• شُرَكَائِي – „moi wspólnicy” – tak Allah nazywa tych, których politeiści uznawali za Jego wspólników w czci i oddawaniu boskiej czci, czyli bożki i fałszywe bóstwa.
• زَعَمْتُمْ – „których sobie rościliście” – czyli twierdziliście bezpodstawnie, że są oni wspólnikami Boga.
• مَوْبِقًا – „miejsce zagłady” – przepaść, miejsce zniszczenia i zguby; według większości komentatorów chodzi o ogień piekielny, który pochłonie zarówno czcicieli, jak i czczone przez nich bóstwa.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

W Dniu Sądu Ostatecznego Allah powie do tych, którzy w życiu doczesnym oddawali cześć innym bogom obok Niego: „Wezwijcie tych, których uważaliście za Moich wspólników – niech przyjdą wam z pomocą i wybawią was od kary, którą dla was przygotowałem”. Wtedy politeiści będą wzywać swoje bożki, posągi i fałszywe bóstwa, lecz te nie odpowiedzą na ich wołanie ani nie przyjdą im z ratunkiem. Nie będą w stanie uczynić dla nich niczego – ani ich obronić, ani wstawić się za nimi, ani oddalić od nich kary. Co więcej, Allah uczyni między czcicielami a czczonymi przez nich bóstwami miejsce zagłady – ogień piekielny, w którym wszyscy razem zostaną pogrążeni: zarówno ci, którzy oddawali cześć, jak i ci, którym cześć oddawano (jeśli byli istotami rozumnymi i zasłużyli na karę, jak np. szatan czy dżiny). W ten sposób ujawni się cała fałszywość ich przekonań i daremność nadziei pokładanych w innych niż Allah.

Korzyści i pouczenia płynące z tej wersety:

1. Ostrzeżenie przed fałszywymi nadziejami – człowiek, który w życiu doczesnym pokłada ufność w czymkolwiek innym niż Allah, w Dniu Sądu spotka się z całkowitym rozczarowaniem. Żadna istota – ani bożek, ani człowiek, ani żadna siła – nie będzie w stanie pomóc mu w obliczu Bożej sprawiedliwości.
2. Prawdziwa wartość czci i oddania – jedynym godnym czci i oddania jest Allah. Wszystko, co człowiek czci obok Niego, okaże się bezsilne i bezużyteczne w najważniejszym momencie – w Dniu, w którym każdy będzie potrzebował pomocy.
3. Sprawiedliwość Boża – Allah nie pozostawia żadnego czynu bez odpowiedzi. Ci, którzy w życiu doczesnym oddawali cześć fałszywym bóstwom, zostaną skonfrontowani z daremnością swoich praktyk i poniosą konsekwencje swoich wyborów.
4. Zachęta do czystego monoteizmu – werset ten umacnia wiarę w jedność Boga (tawhid) i skłania do oczyszczenia serca z wszelkich form bałwochwalstwa – zarówno jawnego, jak i ukrytego, takiego jak przywiązanie do dóbr materialnych, sławy czy innych spraw, które mogą zająć miejsce Boga w sercu człowieka.
5. Pouczenie o mocy Allaha – skoro Allah może sprawić, że wszystkie fałszywe bóstwa pozostaną nieme i bezsilne w Dniu Sądu, to On sam jest jedynym, do którego należy się zwracać z prośbami i w którym należy pokładać ufność już teraz, w życiu doczesnym.