Аль-Кахф сүресі — Аят 52

1. Сөздердің мағынасы:

• نَادُوا: шақырыңдар, дәуыздаңдар.
• شُرَكَائِيَ: Менің серіктерім (яғни, Аллаға теңестірілген пұттар мен тәңірлер).
• زَعَمْتُمْ: ойлап, тұжырымдаған едіңдер.
• فَدَعَوْهُمْ: оларды шақырды, жалбарынды.
• فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ: олар оларға жауап бермеді, көмекке келмеді.
• مَوْبِقًا: жойылатын, құртылатын орын; яғни тозақ.

1. Тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала қиямет күнінің бір сәтін еске салады. Ол күні Алла пұтқа табынушыларға: «Дүниеде Менің серіктерім деп ойлаған тәңірлеріңді шақырыңдар, сендерге көмектессін, араша түссін» дейді. Олар сол кезде өздері құдай деп сенген нәрселеріне жалбарынып, жәрдем сұрайды. Бірақ олардың ешқайсысы жауап бермейді, көмекке келмейді, шапағат та етпейді. Сөйтіп, Алла табынушылар мен олардың табынған нәрселерінің арасына жойылатын ортақ орын – тозақты жасайды. Олар бәрі бірге сол тозақта азапқа ұшырайды. Бұл – Аллаға серік қосқандардың қияметтегі қорлығы мен өкінішін көрсететін аят.

1. Алынатын пайдалар:

• Бұл аят Аллаға серік қосу – ең үлкен қателік екенін, оның ақыретте еш пайда бермейтінін анық көрсетеді. Пұттар, әулиелер немесе басқа да нәрселер Алланың орнына шақырылса, олар қияметте жауап бере алмайды.
• Адам баласы тек Аллаға ғана шынайы түрде жалбарынып, жәрдем сұрауы керек. Өйткені тек Алла ғана жауап береді, көмектеседі және араша түседі.
• Қиямет күні әркім өз ісінің нәтижесін көреді. Дүниеде жасалған қателіктер сол күні өкінішке айналады, бірақ енді түзеуге мүмкіндік болмайды.
• Бұл аят адамды дүниеде тәубеге келіп, тек Аллаға бет бұруға, Оған шын жүректен құлшылық етуге шақырады. Ислам – адамды адасушылықтан сақтап, тура жолға бастайтын рақым діні.