ซูเราะฮฺ อัล-กะฮ์ฟ — อายะฮฺ 52

คำอธิบายคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• شُرَكَائِي (หุระกาอี) = บรรดาภาคีของข้า หมายถึงสิ่งที่พวกเขาบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ เช่น รูปปั้นและเจว็ดต่างๆ ที่พวกเขาอ้างว่าเป็นภาคีกับอัลลอฮ์
• زَعَمْتُمْ (ซะอัมตุม) = พวกเจ้าได้กล่าวอ้าง/ทึกทักเอาเอง โดยไม่มีความจริง
• مَوْبِقًا (เมาบิเกาะ) = สถานที่ทำลายล้าง/หุบเหวแห่งความพินาศ หมายถึงไฟนรกที่เป็นที่ทำลายทั้งสองฝ่าย

การตีความหมายของอายะฮ์:

จงรำลึกถึงวันกิยามะฮ์ เมื่ออัลลอฮ์จะตรัสแก่บรรดาผู้ตั้งภาคีว่า "จงเรียกร้องบรรดาภาคีของข้าที่พวกเจ้ากล่าวอ้างไว้สิ" หมายถึงบรรดาเจว็ดและสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชานอกเหนือจากอัลลอฮ์ ซึ่งพวกเขาเคยหวังว่าจะช่วยเหลือและให้การชะฟาอะฮ์แก่พวกเขาในวันนั้น พวกเขาจึงร้องเรียกบรรดาเจว็ดเหล่านั้นด้วยความหวัง แต่ปรากฏว่าบรรดาเจว็ดเหล่านั้นมิได้ตอบรับการเรียกร้องของพวกเขาแม้แต่น้อย และมิได้ช่วยเหลือพวกเขาในสิ่งใดเลย และอัลลอฮ์ได้ทรงกำหนดให้ระหว่างพวกเขากับบรรดาสิ่งที่พวกเขาบูชานั้นเป็นหุบเหวแห่งความพินาศ นั่นคือไฟนรก ที่พวกเขาทั้งหมดจะต้องเข้าไปร่วมกัน และถูกทำลายล้างในนั้นด้วยกันทั้งผู้บูชาและผู้ถูกบูชา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์เป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะสิ่งที่ถูกบูชานั้นไม่สามารถให้คุณหรือให้โทษแก่ผู้บูชาได้แม้แต่น้อยในวันกิยามะฮ์
2. ความหวังที่ผิดพลาดในโลกดุนยาจะกลายเป็นความผิดหวังอย่างใหญ่หลวงในวันอาคิเราะฮ์ ดังนั้นเราควรทุ่มเทความหวังทั้งหมดแด่อัลลอฮ์เพียงผู้เดียว
3. การเตือนให้มนุษย์ตระหนักถึงวันสุดท้าย เพื่อที่พวกเขาจะได้กลับตัวกลับใจก่อนที่วันนั้นจะมาถึง เมื่อนั้นการกลับใจจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ปรากฏชัด ในการที่ทั้งผู้บูชาและผู้ถูกบูชาต้องรับผลกรรมร่วมกันในนรก เพราะทั้งสองฝ่ายต่างมีส่วนร่วมในการกระทำที่ผิด
5. อัลกุรอานสอนให้เราใช้ชีวิตด้วยความรอบคอบ ตรวจสอบความเชื่อและการปฏิบัติของตนให้อยู่บนพื้นฐานของความจริง ไม่ใช่การกล่าวอ้างหรือการทึกทักเอาเองโดยปราศจากหลักฐาน