Surat Al-Kahf — Ayat 70

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اتَّبَعْتَنِي : kowe ngetutake aku, melu karo aku.
• تَسْأَلْنِي : kowe takon marang aku.
• أُحْدِثَ : aku miwiti, aku ngandhakake, aku nerangake.
• ذِكْرًا : pangandika, katrangan, penjelasan.

2) Tegese ayat:

Nabi Khidir ngendika marang Nabi Musa: "Yen kowe gelem melu aku lan ngetutake lakuku, aja takon-takon marang aku bab samubarang kang kowe deleng lan kowe rumangsa aneh utawa ora mathuk. Aku dhewe kang bakal miwiti nerangake marang kowe apa sebabe lan apa karepe tumindakku iku. Dadi, kowe kudu sabar lan meneng wae, ora kena nyela utawa takon dhisik, nganti aku dhewe kang mbukak lan njlentrehake bab iku marang kowe."

Tegese, Nabi Khidir kepengin supaya Nabi Musa ora kesusu takon lan ora grusa-grusu nalika ndeleng kedadeyan kang katon aneh. Kabeh iku bakal diterangake ing wektune dhewe. Iki minangka piwulang bab sabar lan ngajeni marang guru utawa wong kang luwih ngerti.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Sabar iku penting banget nalika sinau marang wong liya, aja kesusu takon bab kang durung dimangerteni.
• Ngajeni marang guru utawa wong kang luwih ngelmu iku wajib, kalebu ora nyela omongane lan ngenteni wektune kanggo takon.
• Aja grusa-grusu nyimpulake samubarang saka katon njaba wae, amarga bisa uga ana kawicaksanan kang durung kabukak.
• Kabeh kedadeyan ing alam iki ora ana kang tanpa teges, mesthi ana hikmahe.
• Islam mulangake tata krama lan sopan santun nalika golek ngelmu, yaiku ngajeni, sabar, lan ngenteni wektu kang trep.
• Kanthi sabar lan manut, kita bakal entuk kawruh kang luwih jero lan berkah saka Allah.