Марьям сүрәсе — Аять 23

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ – туу авыртулары аны (Мәрйәмне) китереп җиткерде, ягъни бала тудыру вакыты җиткәч, авыртулар аны көчләп агач янына алып килде.
• جِذْعِ النَّخْلَةِ – хөрмә агачының кәүсәсе (төбе).
• يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَا – әйтте: “Каһәр булсын, мин моннан элек үк үлгән булсам икән!”
• نَسْيًا مَنْسِيًّا – ташландык, онытылган бер әйбер (хәтта беркем дә белми торган, исеме дә аталмый торган нәрсә).

Аять тәфсире:

Бала тудыру авыртулары көчәйгән саен, Мәрйәм галиһәссәламне ирексездән хөрмә агачының кәүсәсенә китереп җиткерде. Ул агачка таянып, үзен тотарга тырышты, чөнки аңа ярдәм итүче беркем дә юк иде – ни дәя, ни кабилә, ни туган-тумачасы. Бу хәлдә ул үзенең авыр хәлен, кешеләрнең аңа карата начар уйларын һәм гаепләүләрен күз алдына китереп, каты кайгыга батты. Шуңа күрә ул: “Әй, каһәр! Мин моннан элек үк үлгән булсам икән! Яки мин шундый ташландык һәм онытылган бер әйбер булсам идем – беркем дә минем турында белмәс, беркем дә мине искә алмас иде!” – дип әйтте. Бу сүзләр аның кешеләрдән оялуы һәм аларның яман сүзләреннән куркуы аркасында әйтелгән иде. Ул үзенең пакълыгын белсә дә, кешеләр аңа ышанырмы, дип борчылды. Ләкин Аллаһ аның янына Җәбраилне җибәреп, аңа түземлек бирде һәм авырлыгын җиңеләйтте.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Авырлыклар вакытында Аллаһка таяну – Мәрйәм галиһәссәлам иң авыр минутта Аллаһтан ярдәм сорады, һәм Аллаһ аңа рәхмәт күрсәтте. Без дә һәр авыр хәлдә Аллаһка мөрәҗәгать итәргә тиешбез.
2. Гөнаһсыз кеше дә кешеләрнең гаепләвеннән куркырга мөмкин – ләкин чын иманлы кеше Аллаһ ризалыгын кешеләрнең сүзләреннән өстен куя.
3. Аллаһның ярдәме һәрвакыт якын – Мәрйәмгә ярдәм иң авыр минутта килде. Бу безгә өмет бирә: Аллаһ бәндәсен беркайчан да ташламый.
4. Пакълык һәм тәүбә – Мәрйәмнең сабырлыгы һәм ихласлыгы аның бөеклеген күрсәтә. Без дә гөнаһлардан сакланырга һәм ихлас булырга тиешбез.