Surah Maryam — Talata 23

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-makhād: Ang sakit ng panganganak o paggalaw ng sanggol na nagtutulak upang lumabas.
• Jidh‘ an-nakhlah: Ang katawan o puno ng palmang datiles.
• Nasyan mansiyyā: Isang bagay na itinapon at nakalimutan, hindi binibigyang-pansin o inaalala.

Interpretasyon ng Talata:

Ang sakit ng panganganak ay nagtulak kay Maryam (sumakanya nawa ang kapayapaan) upang pumunta at kumapit sa puno ng palmang datiles, sapagkat wala siyang kasamang mang-aalaga o makakatulong sa kanyang pagdadala. Sa sandaling iyon, dahil sa matinding hirap at pag-aalala sa sasabihin ng mga tao, sinabi niya nang may pananabik: "Sana'y namatay na ako bago pa man ang oras na ito, at naging isang bagay na itinapon at nakalimutan na hindi kinikilala o binibigyang-pansin ng sinuman." Ito ay hindi pagtutol sa kalooban ng Allah, kundi isang likas na pag-usal ng isang taong nasa matinding pagsubok, na bunga ng kanyang kahihiyan sa harap ng mga tao at takot sa kanilang mga paratang, dahil siya ay isang dalisay at malinis na babae na hindi inaasahan ang ganitong sitwasyon.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang taimtim na pagsuko sa Allah sa gitna ng matinding pagsubok ay nagbubukas ng mga pintuan ng tulong na hindi inaasahan, sapagkat pagkatapos ng kanyang pag-usal ay agad na nagbigay ang Allah ng lunas sa pamamagitan ng palmang datiles at malinaw na tubig.
• Ang kahihiyan at pag-aalala sa puri ay tanda ng mataas na pananampalataya; si Maryam ay isang huwarang halimbawa ng pagtitiis at pagtitiwala sa Allah kahit sa pinakamahirap na sandali.
• Ang pagsubok ay maaaring maging daan upang ipakita ng Allah ang Kanyang kapangyarihan at awa, at ang bawat hirap ay may kasamang kaginhawahan para sa mga matiyaga.
• Ang pagiging malinis at matuwid ay hindi hadlang sa pagsubok, ngunit ang pagtitiwala sa Allah ay nagbibigay ng lakas upang malampasan ang anumang pagsubok nang may dignidad at pananampalataya.