Suurah Maryam — Aayad 23

Macnada Erayada:

• Al-Makhaad (المخاض): Xanuunka dhalmada iyo dhaqaaqa ilmaha ee ku soo baxa.
• Jidh’a al-Nakhlah (جذع النخلة): Saldhigga ama jirridda geedka timirta.
• Nasyan (نسيًا): Wax la tuuray oo la ilaaway, aan la xusuusanayn.
• Mansiyyan (منسيًا): Wax aan gabaabsigiisa la ogeyn, oo la halmaamay.

Tafsiirka Aayadda:

Markii ay Maryam (CS) la kulantay xanuunkii dhalmada, waxay ku qasban tahay inay u dhaqaaqdo jirridda geedka timirta si ay isugu tiirsato oo ay u qabsato, maxaa yeelay iyada oo keligeed ah, ma jirin qof caawinaya ama daaya. Markaas oo ay ka xumaatay culeyska dhalmada iyo cabsida dadka, waxay tiri: "Waannaan jeclaan lahaa inaan dhinto ka hor maalintan, oo aan noqdo wax la tuuray oo la ilaaway, aan la iqoonin, si aan dadka uga dhex muuqan oo aan loo xumeyn." Tani waxay muujinaysaa sida ay uga cabsanaysay eedaynta dadka iyo sumcadeeda, iyada oo aan ogayn in Eebe uu u xannaanayn doono siduu u xaliyo culeyska.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Dhibaatooyinka iyo culeysyada nolosha waxay noqon karaan sabab ay ku xoqmaan xagga Ilaahay, sida Maryam (CS) oo dhibkeeda ku xoqatay Eebe.
2. Xishoodka iyo dhawrista sumcadda waa sifo fiican, laakiin waa in aan loo gelin cabsida dadka si ay uga hor iman karto rajadii Eebe.
3. Ilaahay waa u dhow yahay kuwa dhibban, wuxuuna u furaa waddooyin ka baxsan himilada dadka, sida uu ugu dhiirrigeliyay Maryam iyada oo xaalad adag.
4. Aayadani waxay ina baraysaa in aanan quusanin marka ay culeysyadu isa soo tarayaan, maxaa yeelay gargaarka Eebe wuxuu la yimaadaa sababta iyo tijaabada.
5. Tawbada iyo rajadii Eebe ayaa ka sarraysa wixii ay dadku qorsheeyaan, sida Maryam oo dhalashadeeda noqotay calaamad weyn oo Ilaahay.