Surat Maryam — Ayat 29

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَأَشَارَتْ : banjur dheweke (Maryam) nudingi
• إِلَيْهِ : marang dheweke (yaiku Nabi Isa)
• الْمَهْدِ : papan turon bayi, ayunan
• صَبِيًّا : bayi cilik kang isih nyusu

1. Tafsir ayat:

Nalika Maryam dipojokake dening kaumé bab bayi kang digendhong, Maryam ora mangsuli nganggo tembung, nanging mung nudingi bayine, yaiku Nabi Isa ‘alaihissalam. Karepe Maryam, supaya wong-wong mau padha ngajak omong bayine kuwi. Nanging kaumé malah tambah gumun lan nesu, banjur padha ngucap: "Kepriye anggon kita bisa ngajak omong bocah cilik kang isih ana ing ayunan lan isih nyusu?" Wong-wong mau rumangsa Maryam kaya-kaya ngece utawa ngecewaake. Padha ora ngerti yen iki dadi tandha kekuwatane Allah, lan bakal dadi mukjizat kang gedhe.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kekuwatane Allah iku ora ana watese; Panjenengane bisa ndadekake bayi cilik bisa ngomong kanggo nuduhake kabeneran ibune.
• Kita dielingake supaya ora gampang nyalahake wong liya tanpa ngerti kahanan sejatine, amarga bisa uga ana hikmah kang durung kita ngerti.
• Crita iki nambah keyakinan yen Allah tansah nulungi wong-wong kang sabar lan bener, sanajan kahanane katon angel lan ora ana dalan metu.
• Kanthi ngerti mukjizat Nabi Isa, ati kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngemot crita-crita kang nggumunake lan nguwatake iman.