Surat Maryam — Ayat 31

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مُبَارَكًا (mubārakan): wong kang akeh berkahé, akeh manfaaté, lan migunani marang wong liya.
• أَوْصَانِي (awṣānī): dhawuh marang aku, pesen marang aku supaya nindakké.
• مَا دُمْتُ حَيًّا (mā dumtu ḥayyan): sak suwéné aku isih urip.

1. Tafsiré ayat:

Nabi Isa 'alaihissalam ngandhakaké yèn Allah wis ndadèkaké dhèwèké dadi wong kang kebak berkah lan manfaat ing ngendi waé dhèwèké ana. Ora mung kanggo dhèwèké dhéwé, nanging uga kanggo wong-wong kang padha iman lan manut marang dhèwèké. Berkah iku tegesé akeh kabecikan, akeh piwulang, lan akeh pitulungan kang bisa dirasakaké déning wong liya.

Kajaba iku, Allah uga mréntahaké marang dhèwèké supaya tansah nindakké shalat lan ngetokaké zakat sak suwéné isih urip. Shalat dadi wujud ngabdi marang Allah, déné zakat dadi wujud welas asih marang sesama manungsa. Saka ayat iki kita ngerti yèn urip kang berkah iku urip kang ora mung ngurus awaké dhéwé, nanging uga tansah nyambung karo Allah lan migunani marang wong liya.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Urip iki kudu dadi berkah, ora mung kanggo awaké dhéwé nanging uga kanggo wong liya.
• Shalat lan zakat iku rong perkara penting kang kudu dijaga sak suwéné urip, amarga loro-loroné nyambungaké manungsa karo Allah lan karo masyarakat.
• Wong kang tansah nindakké kabecikan bakal dadi pribadi kang migunani lan disenengi déning Allah lan manungsa.
• Ayat iki ngélingaké kita yèn agama iku ora mung bab ibadah pribadi, nanging uga bab kepedulian marang wong liya.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nindakké kabecikan lan nyebaraké manfaat ing ngendi waé kita ana.