Sura Marjam — Werset 31

Znaczenie słów:

• Mubārakan (مُبَارَكًا) – błogosławionym, pełnym dobra i pożytku dla innych.
• Awṣānī (أَوْصَانِي) – nakazał mi, zalecił mi.
• Az-Zakāh (الزَّكَاة) – obowiązkowa jałmużna, oczyszczająca majątek.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jezus (pokój z nim) kontynuuje swoją mowę, którą wypowiedział jako niemowlę w kołysce, czyniąc to cudem od Boga. Mówi: „Bóg uczynił mnie błogosławionym, gdziekolwiek będę" – to znaczy, że obdarzył go obfitym dobrem i uczynił go źródłem pożytku dla ludzi w każdym miejscu i czasie. Jego błogosławieństwo obejmowało nauczanie, uzdrawianie chorych i prowadzenie ludzi ku prawdzie. Następnie wspomina, że Bóg nakazał mu – jako obowiązek trwający przez całe życie – wytrwale odprawiać modlitwę (salat) oraz dawać jałmużnę (zakat), która oczyszcza duszę i majątek. To polecenie nie było ograniczone do jednego okresu, lecz towarzyszyło mu przez całą jego ziemską egzystencję, dopóki żył.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Błogosławieństwo człowieka nie polega na bogactwie czy sławie, lecz na tym, ile dobra wnosi do życia innych – w każdym miejscu i w każdej sytuacji.
2. Modlitwa i zakat są fundamentami życia duchowego i społecznego; łączą one więź z Bogiem z troską o drugiego człowieka.
3. Wytrwałość w obowiązkach religijnych aż do końca życia jest cechą prawdziwych sług Bożych – nie wolno ich zaniedbywać w żadnym wieku ani położeniu.
4. Ten werset uczy nas, że islam uznaje i szanuje wszystkich proroków, a Jezus (pokój z nim) był wzorem pobożności i oddania Bogu, co umacnia miłość muzułmanów do niego i do wszystkich wysłanników Allaha.
5. Człowiek błogosławiony to ten, który swoją obecnością przynosi pokój, nadzieję i dobro – taką postawą powinniśmy się kierować w codziennym życiu.