Sura Marjam — Werset 29

Znaczenie słów:

• أَشَارَتْ – wskazała (gestem).
• الْمَهْدِ – kołyska, miejsce, w którym leży niemowlę.
• صَبِيًّا – małe dziecko, niemowlę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Maryja, matka Jezusa (pokój z nim), po tym jak ludzie zarzucili jej czyn niemoralny, nie odpowiedziała słowami, lecz wskazała gestem na swoje dziecko – Jezusa, który leżał w kołysce. W ten sposób chciała im powiedzieć: „Zapytajcie jego, on wam odpowie”. Ludzie jednak, zdziwieni i oburzeni, odparli z niedowierzaniem: „Jak możemy rozmawiać z niemowlęciem, które leży jeszcze w kołysce i jest zaledwie dzieckiem?”. Ich słowa wyrażały całkowite zaprzeczenie możliwości, by takie dziecko mogło mówić, ponieważ nie było to zgodne z naturalnym biegiem rzeczy. Nie wiedzieli jednak, że Jezus był jednym z wielkich cudów Boga, który potrafi uczynić wszystko, co zechce.

Korzyści płynące z wersetu:

• Pokazuje, że Bóg jest wszechmocny i może dokonać rzeczy, które wykraczają poza ludzkie pojęcie i naturalne prawa – jak przemówienie niemowlęcia w kołysce.
• Uczy nas, że w trudnych sytuacjach można polegać na Bogu i Jego mocy, a nie tylko na ludzkich środkach.
• Podkreśla cześć i czystość Maryi, która całkowicie zaufała Bogu, a On obronił ją w cudowny sposób.
• Przypomina, że ludzki rozum ma ograniczenia i nie wszystko, co wydaje się niemożliwe, jest rzeczywiście niemożliwe dla Stwórcy.
• Zachęca do refleksji nad cudami zawartymi w Koranie, które wzmacniają wiarę i zaufanie do Boga.