Sura Marjam — Werset 73

Znaczenie słów:

• مَقَامًا – miejsce pobytu, mieszkanie, pozycja życiowa.
• نَدِيًّا – miejsce zgromadzeń, towarzystwo, krąg ludzi, z którymi się przebywa.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy recytowane są niewiernym jasne znaki Allaha – wersety Koranu objawione Jego Posłańcowi – i są one dla nich oczywiste i zrozumiałe, wówczas ci, którzy odrzucili wiarę, mówią do tych, którzy uwierzyli, z pogardą i wyższością: „Która z naszych dwóch grup jest lepsza pod względem miejsca pobytu i piękniejsza pod względem towarzystwa? Czy my, czy wy?”.

Werset ten odnosi się do sytuacji, gdy wierzący – zwłaszcza biedni towarzysze Proroka Muhammada (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) – żyli w skromnych warunkach, nosili proste ubrania i nie mieli dostatniego życia. Natomiast niewierzący z plemienia Kurajszytów cieszyli się bogactwem, dbali o swój wygląd, czesali włosy, używali olejków i nosili najlepsze stroje. Wykorzystywali to, aby szydzić z wierzących i umniejszać ich wartość, mówiąc: „Która z naszych grup ma lepsze domy, wygodniejsze życie i wspanialsze zgromadzenia?”. Chcieli w ten sposób pokazać, że to oni są na właściwej drodze, ponieważ cieszą się dostatkiem tego świata, a wierzący – będąc biednymi – rzekomo znajdują się w błędzie.

Jednakże Allah odpowiada na tę ich pychę w kolejnych wersetach, wskazując, że prawdziwa wartość człowieka nie mierzy się bogactwem ani pozycją w tym życiu, lecz wiarą i czynieniem dobra, a ostateczny los każdej grupy będzie znany w Dniu Sądu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset uczy nas, że miarą wartości człowieka w oczach Allaha nie jest majątek, wygląd zewnętrzny ani liczba towarzyszy, lecz wiara i pobożność.
2. Ukazuje, że niewierzący często polegają na doczesnych przywilejach, aby gardzić wierzącymi – ale to tylko złudzenie, które zniknie w życiu ostatecznym.
3. Przypomina wierzącym, aby nie zniechęcali się ubóstwem ani trudnymi warunkami życia, ponieważ Allah wynagradza cierpliwość i wytrwałość w wierze.
4. Zachęca do pokory i oderwania się od pychy wynikającej z dóbr materialnych, które są przemijające i nie stanowią dowodu prawdy.
5. Werset ten pociesza wierzących, że ich godność pochodzi od Allaha, a nie od ludzi, i że to On jest najlepszym sędzią między grupami.