Surja El-Bekare — Ajet 13

Kuptimi i fjalëve:

• السُّفَهَاءُ: njerëzit me mendje të dobët, injorantët, ata që nuk kanë gjykim të shëndoshë.
• آمِنُوا: besoni me zemër, me gjuhë dhe me vepra.
• النَّاسُ: këtu nënkuptohen sahabët dhe besimtarët e sinqertë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur hipokritëve u thuhej: "Besoni ashtu siç besuan njerëzit" – duke iu referuar besimit të sinqertë të sahabëve dhe të atyre që e pranuan të vërtetën me zemër e me vepra – ata përgjigjeshin me tallje dhe arrogancë, duke thënë: "A të besojmë ne ashtu siç besuan njerëzit mendjelehtë?!" Ata i quanin besimtarët e sinqertë njerëz të paarsyeshëm dhe të dobët nga mendja, vetëm sepse këta iu përgjigjën thirrjes së Allahut dhe të Dërguarit të Tij.

Por Allahu i Madhërishëm ua ktheu përgjigjen dhe i demaskoi ata, duke thënë se në realitet mendjelehtësia dhe paarsyeja është vetëm tek ata, jo tek besimtarët. Ata janë ata që nuk kuptojnë të vërtetën dhe nuk e dallojnë rrugën e drejtë nga e shtrembra, por për shkak të verbërisë së zemrave të tyre, ata nuk e ndiejnë as nuk e kuptojnë gjendjen e tyre të mjerueshme. Nëse do ta dinin se në çfarë humbjeje dhe dëmi janë, nuk do të talleshin me besimtarët.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimi i vërtetë nuk është vetëm me gojë, por është bindje e zemrës, dëshmi me gjuhë dhe veprim me gjymtyrë – ashtu siç ishte besimi i sahabëve, të cilët janë shembulli më i lartë për ne.
2. Tallja me besimtarët dhe përbuzja e tyre është shenjë e mendjelehtësisë dhe e injorancës, jo e mençurisë. Njeriu i mençur është ai që e njeh të vërtetën dhe e ndjek atë, edhe nëse shumica e njerëzve e kundërshtojnë.
3. Hipokrizia është sëmundje e zemrës që i verbon njerëzit nga e vërteta, prandaj duhet të kërkojmë sinqeritet në besim dhe të ruhemi nga çdo formë e dyfytyrësisë.
4. Allahu i di fshehtësitë e zemrave dhe do t'i demaskojë hipokritët në këtë botë dhe në botën tjetër, prandaj muslimani duhet të jetë i sinqertë në besimin e tij dhe të mos ndjekë rrugën e mashtrimit.
5. Ky ajet na mëson se tallja me të tjerët për shkak të besimit të tyre është shenjë e dobësisë së argumentit dhe e mungesës së dijes, ndërsa besimtari i vërtetë është ai që përgjigjet me urtësi dhe durim.