سوره بقره — آیه 211

معانی کلمات:

• سَلْ: بپرس (به صورت توبیخ و سرزنش).
• آیَةٍ بَیِّنَةٍ: نشانه و معجزهای روشن و آشکار.
• یُبَدِّلْ: تغییر دهد، انکار کند و تبدیل به کفر نماید.
• نِعْمَتَ اللهِ: نعمت خداوند که همان دین و هدایت اوست.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! از بنیاسرائیل (یهودیان معاصر تو) بپرس و آنان را سرزنش کن که ما به پدران و نیاکانشان چه اندازه نشانههای روشن و معجزات آشکاری عطا کردیم که آنان را به سوی حق و حقیقت هدایت میکرد؛ مانند معجزات موسی علیهالسلام و نشانههای روشنی که در تورات و انجیل بر صدق نبوت تو وجود داشت. اما آنان به جای ایمان آوردن، همهی این نشانهها را انکار کردند، از آنها روی گرداندند و آنها را تحریف نمودند. پس هر کس نعمت خداوند را که همان دین و هدایت اوست، پس از آنکه آن را شناخت و حجت بر او تمام شد، انکار کند و به کفر تبدیل نماید، بداند که عذاب خداوند بسیار شدید و سخت است و او را به سختی مجازات خواهد کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• نعمتهای خداوند بسیار فراوان است و او با ارسال پیامبران و نازل کردن کتابهای آسمانی، راه هدایت را برای بشر روشن کرده است؛ پس ناسپاسی در برابر این نعمتهای بزرگ، نهایت نادانی و ظلم است.
• شناخت حق و آگاهی از آن، مسئولیت انسان را سنگینتر میکند و اگر کسی پس از شناخت، آن را انکار کند، سزاوار عذاب شدید الهی خواهد بود.
• تغییر و تبدیل دین خدا و کفران نعمتهای او، از بزرگترین گناهانی است که خشم و عذاب خداوند را به دنبال دارد؛ پس باید در برابر نعمتهای الهی شکرگزار باشیم و از آنها در مسیر بندگی و اطاعت استفاده کنیم.
• این آیه هشداری است برای همهی انسانها که نعمتهای خداوند را نشناسند و پس از شناخت، آنها را ناسپاسی نکنند، زیرا عذاب خداوند برای کسانی که نعمتهای او را به کفر تبدیل میکنند، بسیار شدید است.