ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 259

የቃላት ማብራሪያ፦

• خَاوِيَةٌ: የፈረሰች፣ ግድግዳዎቿ የወደቁ፣ ነዋሪዎቿ የጠፉ።
• عُرُوشِهَا: ሰደዶቿ፣ ጣሪያዎቿ።
• أَنَّىٰ: እንዴት? በምን መንገድ?
• لَمْ يَتَسَنَّهْ: አልተለወጠም፣ ጊዜው አላለፈበትም።
• نُنشِزُهَا: ከፍ አድርገን እናስቀምጣታለን፣ አንዱን ከሌላው ጋር እናገናኛለን።
• نَكْسُوهَا لَحْمًا: ሥጋ እናለብሳታለን።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርት፦

ይህች አንቀጽ የሚናገረው ስለ አንድ ሰው ነው፤ እርሱም በአንድ ከተማ ላይ አልፎ ነበር። ከተማዋም ፈርሳ፣ ጣሪያዎቿ ወድቀው፣ ግድግዳዎቿ ተንቀጠቅጠው፣ ነዋሪዎቿም ጠፍተው ባዶ ሆና አገኛት። ይህን ባየ ጊዜ በመገረም፦ «አላህ ይህችን ከተማ ከሞተች በኋላ እንዴት ሕያው ያደርጋታል?» አለ። ይህን የተናገረው በመጠራጠር አይደለም፤ ይልቁንም በመደነቅና በማሰብ ነበር።

ከዚያም አላህ ለአንድ መቶ ዓመታት ሞቶ እንዲቀመጥ አደረገው። ከመቶ ዓመታት በኋላም ሕያው አደረገው። በተነሳ ጊዜም መልአኩ፦ «ስንት ጊዜ ቆየህ?» አለው። እርሱም፦ «አንድ ቀን ወይም የቀን ከፊሉን ቆየሁ» አለ። ይህን የተናገረው ሲሞት የቀኑ መጀመሪያ ላይ ስለነበር፣ ሲነሳም የቀኑ መጨረሻ ላይ ስለሆነ ነው። መልአኩም፦ «አይደለም፤ አንድ መቶ ዓመታት ቆየህ» አለው።

ከዚያም አላህ በኃይሉ ምልክት እንዲሆንለት አዘዘው፦ «ምግብህንና መጠጥህን ተመልከት፤ ከመቶ ዓመታት በኋላም አልተበላሹም፣ አልተለወጡም። አህያህንም ተመልከት፤ እንዴት አጥንቶቹ ተበታትነው እንደነበር፣ ከዚያም እንዴት አንዱን ከሌላው ጋር አገናኝተን ሥጋ አለበስናቸውና ሕያው እንዳደረግናቸው ተመልከት። ይህን ሁሉ ያደረግንልህ ለሰዎች የአላህን ኃይል የሚያሳይ ምልክት እንድትሆን ነው።»

ይህ ሰው ይህን በዓይኑ አይቶ ሲረዳና ሲረጋገጥለት፣ የአላህን ብርታት በሙሉ አመነ። «አላህ በሁሉም ነገር ላይ ቻይ መሆኑን አውቃለሁ» አለ። ይህም ለሰዎች ሁሉ ትምህርትና ማስተዋል የሚሰጥ ምልክት ሆነ።

የአንቀጹ ትምህርት፦

ይህች አንቀጽ ሁለት ታላላቅ ትምህርቶችን ትሰጠናለች፦

መጀመሪያ፦ አላህ ሙታንን ሁሉ ሕያው የማድረግ ኃይል አለው። አንድ ሰው ለአንድ መቶ ዓመታት ሞቶ ከቆየ በኋላ ሕያው እንዳደረገው፣ እንዲሁም በቂያማ ቀን ሁሉንም ሰዎች ከሞት ያስነሳቸዋል። ይህ የአላህ ኃይል ምልክት ነው።

ሁለተኛ፦ አላህ ለፈቃዱ የሚገዛ ነው። ምግብና መጠጥ በተፈጥሮ በፍጥነት የሚበላሹ ናቸው፤ ነገር ግን አላህ ለአንድ መቶ ዓመታት ሳይበላሹ እንዲቆዩ አደረገ። ይህ የአላህ ኃይል ማረጋገጫ ነው።

ስለዚህ ውድ ወንድሞቼ እና እህቶቼ፣ አላህ በሁሉም ነገር ላይ ቻይ ነው። ሞትን ሕይወት ማድረግ፣ የፈረሰችን ከተማ መልሶ ማምጣት፣ የበሰበሰውን ምግብ ሳይበላሽ ማቆየት ሁሉ በእርሱ ብቻ ነው። እኛም በዚህ እውነት ላይ እምነታችንን እናጠንክር፤ ልቦቻችንም በአላህ ኃይል ይረጋጋ። አላህ የሚሰጠውን ትምህርት በማሰብ ሕይወታችንን በእምነትና በተስፋ እንሙላ። አላህ ሁሉን ነገር የሚችል አምላክ ነውና ሁልጊዜ እርሱን እንጠጋ።