سورت طه — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• اِذْ: کله چې، هغه وخت.
• آنَسْتُ: ما ولیده، ما وکتله (په سترګو یې ولیده).
• قَبَسٍ: د اور یوه لمبه یا شعله، چې د لرګي په سر یا بل شي پورې نیول کېږي.
• هُدًى: لارښود، هغه څوک چې لار ښکاره کړي.

تفسیر:

دا آیت د حضرت موسٰی علیه السلام هغه وخت ته اشاره کوي، کله چې هغه د شپې له خپلې کورنۍ سره په سفر روان و او په لاره کې یې د یوې اورېدلې اور لمبه ولیده. هغه خپلې کورنۍ ته وویل: دلته انتظار وکړئ، ما یوه اور لیدلې ده. کېدای شي چې له هغې څخه تاسو ته یوه لمبه یا شعله راوړم، چې تاسو ورسره ګرم شئ او یا هم د اور په ځای کې یو لارښود ومومم، چې موږ ته سمه لار وښيي، ځکه چې دوی په لاره کې ورک شوي وو. دا پیښه د موسٰی علیه السلام د پیغمبرۍ د پیل لپاره یوه مقدمه وه، ځکه چې په همدې اور کې یې د خدای تعالی سره خبرې وکړې او د هغه لپاره یې معجزه ښکاره شوه.

فایدې:

1. د کورنۍ سره مهرباني او د هغوی د اړتیاوو پاملرنه د پیغمبرانو له اخلاقو څخه ده، لکه څنګه چې موسٰی علیه السلام د خپلې کورنۍ د ګرمۍ او لار موندلو لپاره هڅه وکړه.
2. په سفر کې د لارښود او پوهې لټون د مسلمان د ژوند یوه مهمه برخه ده، او دا درس راکوي چې باید په هر کار کې د سمې لارې په لټه کې واوسو.
3. دا آیت ښیي چې الله تعالی ځینې وختونه د عادي شیانو (لکه اور) له لارې خپل بندګان خپلې لارې ته رهبري کوي، نو باید هیڅکله له کوچنیو پیښو څخه د الله د حکمت تمه ونه لرو.
4. د موسٰی علیه السلام دا تجربه موږ ته دا درس راکوي چې په سختو شرایطو کې باید صبر او امید ولرو، ځکه چې الله تعالی تل د بندګانو سره د هغوی د هڅو په بدل کې مرسته کوي.