Та Ха сүрөсү — Аят 27

1. Керектүү сөздөрдүн мааниси:

• وَاحْلُلْ: чеч, бошот, ач.
• عُقْدَةً: түйүн, байлам; бул жерде тилдин кысталышы, сүйлөөдөгү кыйынчылык.
• لِسَانِي: менин тилим.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Муса пайгамбар (алайхис-салам) Раббисине дуба кылып: «Оо, Раббим, менин тилимдеги түйүндү чечип, сүйлөө кемчилигимди кетир» деп сураган. Ал тилиндеги байлам, башкача айтканда, сүйлөгөндөгү кыйынчылык, сөздүн баялуулугу жана тез-тез түшүнүксүз болушу ага тоскоол болгон. Муса пайгамбар Фараонго жана анын элине Аллахтын билдирүүсүн жеткирүү үчүн ачык, түшүнүктүү сүйлөөнү каалап, ушул дубаны кылган. Бул аят анын Раббисине болгон чын ыкластуу суранычын жана өз милдетин так аткарууга умтулганын көрсөтөт.

1. Алынган пайдалар:

• Дуба кылуу — пайгамбарлардын да адаты болгон; демек, ар бир адам өз муктаждыгын Аллахка айтып, жардам сурашы керек.
• Сүйлөө жөндөмү — Аллахтын берген чоң жакшылыгы; аны жакшылыкка, акыйкатты жеткирүүгө колдонуу зарыл.
• Кыйынчылыктарга кабылганда Аллахка кайрылуу, Аллахтын кудуретине ишенүү — ыймандын белгиси.
• Муса пайгамбардын дубасы аркылуу биз да өз кемчиликтерибизди моюнга алып, жакшыртууга аракет кылышыбыз керек экенин үйрөнөбүз.
• Аллах ыймандуу пенделеринин дубасын угат жана жардам берет; бул Исламга болгон ишенимди бекемдейт жана Курандын жүрөктү жумшарткан насааттарына тартат.