Та Ха сүресі — Аят 27

1. Сөздердің мағынасы:

• وَاحْلُلْ — шеш, аш, босаңдат дегенді білдіреді.
• عُقْدَةً — түйін, байлау; мұнда тілдегі кедергі, кемшілік мағынасында.
• لِسَانِي — менің тілім.

1. Аяттың тәпсірі:

Мұса (ғ.с.) Раббысына дұға етіп: «Тілімдегі түйінді шешіп, сөйлеуімді жеңілдет» деп сұрады. Яғни ол тіліндегі кекештік пен сөз анық айтылмайтын кемшіліктің кетуін, сөзінің анық, түсінікті болуын тіледі. Бұл — пайғамбарлық міндетті атқару үшін қажет болған өтініш еді. Өйткені Аллаһтың хабарын жеткізу, адамдарға түсінікті тілмен уағыздау үшін тілдің кемелдігі маңызды. Мұса (ғ.с.) осы арқылы өз әлсіздігін мойындап, барлық қабілеттің Аллаһтың қолында екенін көрсетті.

1. Алынатын пайдалы қағидалар:

• Адам өз кемшілігін мойындап, оны түзету үшін Аллаһқа дұға етуі керек.
• Пайғамбарлар да адам баласы болғандықтан, олар да Аллаһтың көмегіне мұқтаж.
• Дұға — мүміннің қаруы; ол арқылы Аллаһтан жақсылық сұрау — иманның белгісі.
• Аллаһ құлдарының дұғасын естиді және қабыл етеді.
• Ислам діні — адамды өз әлсіздігін мойындап, Жаратушыға бет бұруға шақыратын мейірімді дін.