Surah Taha — Talata 27

Kahulugan ng mga Salita:

• Waḥlul – Kalagin o alisin.
• Uqdah – Buhol o sagabal.
• Min Lisānī – Mula sa aking dila (pagsasalita).

Paliwanag ng Talata:

Ito ay bahagi ng panalangin ni Propeta Moses (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa kanyang Panginoon. Nang utusan siya ng Allah na humarap kay Paraon, nakaramdam siya ng pag-aalala dahil sa kanyang kawalan ng kahusayan sa pagsasalita—mayroon siyang pagkautal o bigat sa dila na naging hadlang sa malinaw na pagpapahayag. Kaya't nakiusap siya sa Allah: "Panginoon ko, kalagin Mo ang buhol sa aking dila, at gawin Mong madali para sa akin ang pagsasalita nang malinaw at matatas, upang maunawaan nila ang aking mensahe at maging mabisa ang aking pagtawag sa kanila." Ito ay pagpapakumbaba at pagtitiwala ni Moses na ang Allah lamang ang makapag-aalis ng kanyang kahinaan at makapagbibigay sa kanya ng kakayahang magampanan ang napakabigat na tungkulin ng pagdadala ng mensahe ng Allah kay Paraon at sa kanyang mga tao.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagiging tapat sa sariling kahinaan at paghingi ng tulong sa Allah ay tanda ng tunay na pananampalataya—hindi ito kahinaan kundi karunungan.
2. Ipinapakita nito na ang Allah ay nakikinig sa panalangin ng Kanyang mga lingkod at Siya ang nagbibigay ng kakayahan sa mga taong humihingi ng Kanyang tulong.
3. Ang kahusayan sa pagsasalita at malinaw na komunikasyon ay mahalaga sa pagpapalaganap ng kabutihan at pagtuturo sa iba, at ito ay biyaya mula sa Allah na dapat nating hilingin.
4. Ang pagtitiwala kay Allah sa kabila ng sariling kakulangan ay nagbubukas ng pinto sa tagumpay—sapagkat ang Allah ay hindi tumitingin sa ating kahinaan kundi sa ating katapatan at pagsisikap.
5. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag ikahiya ang ating mga limitasyon, bagkus ay lumapit sa Allah nang may pagpapakumbaba at humingi ng Kanyang tulong upang malampasan ang mga ito.