Surat Taha — Ayat 27

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• واحلل (Wahlul): lan uculna, bukakna, ilangna.
• عقدة (Uqdatun): simpul, iketan, utawa pakewuh ing pangucap.
• لساني (Lisaanii): ilatku, pangucapanku.

Dadi "واحلل عقدة من لساني" tegesé: "Lan uculna simpul (pakewuh) saka ilatku."

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Nabi Musa a.s. nyuwun marang Allah supaya nguculaké pakewuh utawa simpul kang ana ing ilaté. Nabi Musa iku kondhang nduwé kekurangan ing pangucap, yaiku ana rasa kaku utawa "rutthah" (kangelan ngucap kanthi cetha) lan "ujmah" (kangelan nganggo basa kang gamblang). Mula saka iku, panjenengané nyuwun marang Allah supaya ilaté bisa lancar lan cetha anggoné ngomong, supaya wong-wong kang dipangandikani bisa ngerti apa kang diwedharake.

Panyuwunan iki ora mung kanggo kepentingan pribadi Nabi Musa, nanging uga kanggo kelancaran dakwah lan ngandikaké wahyu Allah marang Fir'aun lan kaum Bani Israil. Amarga menawa pangucapé ora cetha, bisa nuwuhaké salah paham ing babagan agama lan risalah kang digawa.

Dadi, ayat iki nuduhaké sepira butuhe Nabi Musa marang pitulungané Allah ing bab pangucap, lan sepira andhap asoré panjenengané nalika nyuwun marang Allah. Iki uga nuduhaké yèn saben wong, kalebu para nabi, iku tetep butuh pitulungané Allah ing saben kahanan.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Nabi uga butuh pitulungané Allah: Para nabi iku manungsa pilihan, nanging tetep ora bisa nindakake apa-apa tanpa pitulungané Allah. Iki mulangake marang kita supaya tansah nyuwun pitulungan marang Allah ing saben perkara.
• Kekurangan ora dadi alangan kanggo nggawa kebecikan: Sanajan Nabi Musa nduwé kekurangan ing pangucap, Allah tetep milih panjenengané dadi nabi lan rasul. Iki nuduhaké yèn kekurangan fisik ora dadi penghalang kanggo nindakake kabecikan lan nyebarake agama.
• Doa iku senjata wong mukmin: Nabi Musa ora mung meneng nalika ngadhepi kekurangané, nanging langsung nyuwun marang Allah. Iki mulangake marang kita supaya ora putus asa lan tansah ndonga marang Allah ing saben kahanan.
• Kelancaran ngomong iku nikmat gedhé: Bisa ngomong kanthi cetha lan gamblang iku nikmat saka Allah kang kudu disyukuri. Ayo padha nggunakaké nikmat iki kanggo ngomong bab kang bener lan migunani.
• Islam agama kang gampang lan ngerti kahanan manungsa: Allah ora ngebotake manungsa ngluwihi kemampuane. Nabi Musa diwenehi kekurangan, nanging uga diwenehi cara kanggo ngatasi, yaiku kanthi ndonga lan nyuwun pitulungan. Iki nuduhaké yèn Islam iku agama kang ngerti kahanan manungsa lan menehi dalan kang gampang.
• Ayo padha tresna marang Al-Qur'an: Crita-crita ing Al-Qur'an, kalebu critané Nabi Musa, iku ngandhut piwulang kanggo kita kabèh. Ayo padha maca lan nggatekake isiné, supaya kita bisa njupuk faedah lan tambah cedhak marang Allah.