Surja Ta Ha — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• Wezîr: Ndihmës, mbështetës që e mban barrën bashkë me ty dhe të ndihmon në punët e mëdha.
• Min Ehlî: Nga familja ime, pra nga ata që janë më të afërt me mua dhe që i njoh mirë.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Profeti Musa (paqja qoftë mbi të) i drejtohet Zotit të tij me lutje të përulura, duke i kërkuar që t’ia zgjerojë gjoksin, t’ia lehtësojë punën dhe t’ia zgjidhë gjuhën që njerëzit ta kuptojnë fjalën e tij. Pastaj, ai i lutet Zotit që t’i japë një ndihmës nga familja e tij, e konkretisht vëllanë e tij Harunin. Kjo kërkesë tregon mençurinë e Musait, sepse ai e dinte se misioni i tij ishte i madh dhe i rëndë, dhe se kishte nevojë për dikë që ta mbështeste, ta forconte dhe ta ndihmonte në përcjelljen e mesazhit të Zotit. Ai nuk kërkoi ndihmë nga të huajt, por nga familja e tij, sepse ata janë më të besueshëm dhe më të afërt. Kjo tregon gjithashtu se bashkëpunimi në të mirë dhe kërkimi i ndihmës nga njerëzit e mirë është diçka e lavdërueshme, sidomos kur bëhet fjalë për punë të mëdha që kërkojnë përkrahje.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Lutja është arma e besimtarit; Profeti Musa (paqja qoftë mbi të) na mëson se si t’i drejtohemi Zotit me përulësi dhe sinqeritet për çdo nevojë, qoftë të vogël apo të madhe.
2. Kërkimi i ndihmës nga njerëzit e mirë dhe të afërt nuk është dobësi, por përkundrazi, është shenjë mençurie dhe largpamësie, sidomos kur bëhet fjalë për punë të mëdha.
3. Familja është mbështetja më e fortë për njeriun; prandaj duhet ta ruajmë lidhjen me familjen dhe t’i përdorim ata si mbështetje në rrugën e së mirës.
4. Puna e madhe kërkon përgatitje dhe mjete; Musai kërkoi ndihmës, që të jetë më i suksesshëm në misionin e tij, duke na mësuar se duhet të kërkojmë arsyet dhe mjetet për të realizuar qëllimet tona.
5. Kjo ajet na tregon se edhe pejgamberët kishin nevojë për përkrahje, prandaj edhe ne, si njerëz të zakonshëm, duhet të kërkojmë bashkëpunim dhe solidaritet në jetën tonë të përditshme.