Sura Ta Ha — Werset 81

Znaczenie słów:

• طَيِّبَات – rzeczy dobre, czyste i przyjemne; to, co jest dozwolone (halal) i zdrowe.
• لَا تَطْغَوْا – nie przekraczajcie granic, nie bądźcie niesprawiedliwi ani nie popadajcie w skrajność.
• فَيَحِلَّ – wtedy spadnie / stanie się konieczne / dosięgnie.
• هَوَىٰ – zginął, przepadł, poniósł klęskę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah – Wszechmogący i Najwyższy – zwraca się do ludzi, a zwłaszcza do tych, którym obdarzył licznymi dobrodziejstwami, mówiąc: „Jedzcie z dobrych rzeczy, które wam daliśmy jako zaopatrzenie”. Oznacza to, że to, co Bóg daje człowiekowi – pożywienie, napoje i inne dary – jest czyste i dozwolone, i należy z tego korzystać z wdzięcznością, uznając, że to łaska od Stwórcy.

Następnie Bóg ostrzega: „I nie przekraczajcie granic w tym” – to znaczy nie zamieniajcie dozwolonego na zakazane, nie popadajcie w rozrzutność, nie bądźcie wyniośli i nie odmawiajcie praw tym, którzy ich potrzebują. Nie chodzi tylko o jedzenie, ale o całe postępowanie względem Bożych darów – aby nie używać ich w sposób nieposłuszny i nie sprawiedliwy.

„Wtedy spadnie na was Mój gniew” – jeśli przekroczycie granice, dosięgnie was kara i gniew Boga. „A ten, na kogo spadnie Mój gniew, ten zginął” – to znaczy poniósł klęskę i stratę w tym życiu i w życiu ostatecznym. Jest to ostrzeżenie, że gniew Boga nie jest zwykłą karą, ale całkowitą zgubą, z której nie ma ratunku.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Bóg jest Dobrodziejem, który daje człowiekowi wszystko, co dobre i czyste – dlatego należy Mu dziękować i korzystać z Jego darów w sposób zgodny z Jego wolą.
2. Zakazane jest przekraczanie granic wyznaczonych przez Boga – zarówno w jedzeniu, jak i w innych sprawach życia. Umiar i wdzięczność są kluczem do Bożego zadowolenia.
3. Gniew Boga jest rzeczą najgroźniejszą – kto na niego zasłuży, ten ponosi całkowitą stratę. Dlatego muzułmanin powinien unikać wszystkiego, co mogłoby sprowadzić na niego Boży gniew.
4. Werset uczy, że prawdziwe szczęście i sukces są w posłuszeństwie Bogu, a nie w korzystaniu z dóbr bez ograniczeń i bez wdzięczności.
5. Jest to również wezwanie do sprawiedliwości społecznej – aby nie zatrzymywać dóbr dla siebie, ale pamiętać o prawach innych, zwłaszcza ubogich i potrzebujących.