Soera Taha — Vers 86

Woordverklaringen:

• أسِفًا: zeer bedroefd en vol verdriet, terwijl hij ook boos was.
• الْعَهْدُ: de periode van zijn afwezigheid (de veertig dagen).
• يَحِلَّ: neerdalen en verplicht worden.
• مَوْعِدِي: mijn belofte en mijn opdracht aan jullie om standvastig te blijven in gehoorzaamheid.

Tafsir (Uitleg):

Toen Moesa (vrede zij met hem) terugkeerde naar zijn volk, nadat Allah hem de Taurah had gegeven en hij veertig dagen op de berg Toer was geweest, vond hij hen in een toestand die hem diep bedroefde en woedend maakte. Zij waren afgedwaald en aanbaden het kalf dat Saamirie voor hen had gemaakt. Hij keerde terug met een gemengd gevoel van intense boosheid en groot verdriet om hun dwaling.

Hij sprak hen toe met een hart vol mededogen en zei: "O mijn volk! Heeft jullie Heer jullie niet een goede en oprechte belofte gedaan? Hij beloofde jullie de openbaring van de Taurah, waarin leiding en licht is, en Hij beloofde jullie het Paradijs als jullie standvastig blijven. Was de tijd van mijn afwezigheid dan zo lang dat jullie de belofte van jullie Heer vergaten? Of wilden jullie bewust dat de toorn en straf van jullie Heer over jullie zou neerdalen, zodat jullie daardoor mijn opdracht en mijn verbond met jullie hebben verbroken en het kalf zijn gaan aanbidden?"

Deze woorden van Moesa bevatten een diepe les voor iedere gelovige: het geduld en de standvastigheid in het volgen van de waarheid zijn de sleutel tot het behagen van Allah. De shaytaan fluistert de mens in dat de tijd te lang duurt en dat het geduld uitgeput raakt, maar de ware gelovige weet dat de belofte van Allah altijd waar is. Allah wisselt nooit Zijn belofte, en wie standvastig blijft op het pad van de profeten, zal het goede zien, zowel in dit leven als in het Hiernamaals. Laten wij daarom leren van dit verhaal en ons hart verbinden aan het geduld en de hoop op Allah, want Hij is de Getrouwe in Zijn beloften en de Meest Barmhartige voor degenen die terugkeren naar Hem.