Sura Ta Ha — Werset 97

Znaczenie wybranych słów:

• Lā misās (لَا مِسَاسَ) – „nie dotykać”, „żadnego kontaktu” – oznacza odtrącenie i izolację od ludzi.
• Żalta (ظَلْتَ) – trwałe pozostawanie w czymś, nieprzerwane trwanie.
• ʿĀkifan (عَاكِفًا) – oddany, trwający w pobożności lub kulcie.
• Nuharriqannahu (لَنُحَرِّقَنَّهُ) – spalimy go ogniem.
• Nanfīnahu (لَنَنسِفَنَّهُ) – rozproszymy, rozrzucimy.
• Al-Yamm (الْيَمِّ) – morze, woda.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Mojżesz (pokój z nim) zwrócił się do Samarytanina, który wprowadził lud w błąd, każąc im czcić cielca, i powiedział do niego: „Odejdź ode mnie i od ludzi! Twoją karą w życiu doczesnym będzie to, że będziesz żył w całkowitym odtrąceniu – będziesz mówił do każdego: ‚Nie dotykajcie mnie i ja nie dotknę nikogo’ – tak, że staniesz się samotny i wykluczony ze społeczności. Ponadto czeka cię wyznaczony czas – Dzień Sądu – kiedy to spotkasz się ze swoją karą i zapłatą, a Bóg nie zmieni tego spotkania; na pewno nadejdzie ono dla ciebie. A teraz spójrz na swojego boga, któremu oddawałeś cześć i przy którym trwałeś w pobożności – tego cielca, którego uczyniłeś przedmiotem kultu zamiast Boga. My spalimy go ogniem, aż całkowicie się stopi, a następnie rozrzucimy jego prochy w morzu, tak że nie pozostanie po nim żaden ślad ani pamięć. W ten sposób Bóg pokaże ludziom, że fałszywe bóstwa są niczym i nie zasługują na żadną cześć."

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed skutkami szerzenia zepsucia i błędu – Samarytanin, który wprowadził ludzi w błąd, został ukarany w tym życiu izolacją i odtrąceniem, a w życiu ostatecznym czeka go kara. To uczy nas, że każdy, kto oddala ludzi od prawdy, poniesie konsekwencje swoich czynów.
2. Czystość monoteizmu (tawhid) – Werset pokazuje, jak wielką wagę islam przywiązuje do czystości wiary w Jedynego Boga. Spalenie i rozproszenie cielca symbolizuje zniszczenie wszelkich fałszywych bożków i przesądów, które ludzie wymyślają, oraz podkreśla, że tylko Bóg zasługuje na cześć.
3. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie pozostawia bez odpowiedzi tych, którzy świadomie wprowadzają innych w błąd. Każdy czyn zostanie rozliczony, a sprawiedliwość Boża dosięgnie winnych w odpowiednim czasie.
4. Nauka o pokucie i powrocie do Boga – Mimo surowej kary dla Samarytanina, werset ten przypomina, że Bóg jest miłosierny dla tych, którzy szczerze żałują i wracają do Niego. Jednocześnie pokazuje, że upór w błędzie prowadzi do zguby.
5. Ochrona społeczności muzułmańskiej – Werset uczy, że społeczność wierzących musi być czujna wobec tych, którzy próbują wprowadzić innowacje religijne (bid'a) lub fałszywe kulty, i powinna zdecydowanie się im przeciwstawiać, aby chronić czystość wiary.