Sura Ta Ha — Werset 96

Znaczenie słów:

• بَصُرْتُ – zobaczyłem, dostrzegłem, ujrzałem.
• قَبَضْتُ قَبْضَةً – wziąłem garść, ująłem w dłoń.
• أَثَرِ الرَّسُولِ – śladu posłańca (chodzi o ślad stopy konia anioła Dżibrila).
• فَنَبَذْتُهَا – i rzuciłem ją, wyrzuciłem.
• سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي – moja dusza mi to upiększyła, podsunęła mi to.

Tafsir (wyjaśnienie):

As-Samiri odpowiedział Mojżeszowi (pokój z nim): „Ja zobaczyłem to, czego oni nie zobaczyli” – czyli ujrzał anioła Dżibrila (pokój z nim) jadącego na koniu, gdy lud Izraela przechodził przez morze, a faraon i jego wojsko tonęli. Nikt z obecnych nie dostrzegł go tak, jak on to uczynił. Następnie powiedział: „Wziąłem garść ziemi ze śladu konia posłańca” – to znaczy z miejsca, gdzie stąpał koń Dżibrila – „i rzuciłem ją” na złote ozdoby, które zostały przetopione i uformowane na kształt cielca. Dzięki tej ziemi cielec stał się ciałem, które wydawało dźwięk (ryk). Tak oto – jak sam przyznał – jego dusza, która nakłania do zła, upiększyła mu ten czyn i podsunęła mu ten podstęp, aż doprowadziła go do tego, co uczynił.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Człowiek może zostać zwiedziony przez własną duszę, która podsuwa mu zło w pięknej postaci – dlatego należy prosić Allaha o ochronę przed złem własnego ego.
2. Pokazuje to, jak niebezpieczne jest naśladowanie pozorów i oddalanie się od prawdy, nawet jeśli ktoś posiada pewną wiedzę – As-Samiri wiedział coś, czego inni nie wiedzieli, ale wykorzystał to w złym celu.
3. Werset uczy, że prawdziwa wiedza powinna prowadzić do dobra i posłuszeństwa Allahowi, a nie do buntu i wprowadzania ludzi w błąd.
4. Przypomina o wielkości aniołów i ich roli w sprawach Bożych – nawet ziemia z ich śladu miała wpływ na to wydarzenie, co ukazuje potęgę stworzeń Allaha.
5. Zachęca do szczerości w przyznawaniu się do błędów – As-Samiri wyznał prawdę, a muzułmanin powinien być szczery wobec siebie i innych, aby móc się nawrócić i prosić o przebaczenie.