Аль-Анбия сүресі — Аят 103

1. Сөздердің мағынасы:

• الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ — ең үлкен қорқыныш, яғни Қиямет күніндегі екінші сур үрлеу сәтіндегі ұлы дүрбелең.
• تَتَلَقَّاهُمُ — оларды қарсы алады, алдынан шығады.
• الْمَلَائِكَةُ — періштелер.

1. Тәпсірі:

Бұл аят Аллаһқа шынайы иман келтіріп, салихалы іс істеген пенделердің Қиямет күніндегі ахуалын баяндайды. Оларды сол күннің ең үлкен қорқынышы — адамдардың бәрін үрейге салатын ұлы дүрбелең қайғы-қасіретке салмайды, үрейлендірмейді. Себебі олар дүниеде Аллаһтан қорықты, Оған бойсұнды, сондықтан ол күні олар қауіпсіз болады.

Оларды періштелер қарсы алып, қуанышты хабар жеткізеді: «Міне, бұл — сендерге дүниеде уәде етілген күндерің!» Яғни бұл — Аллаһтың рақымы мен мол сауабына, жәннат нығметтеріне кенелетін күн. Періштелер оларды жәннаттың есігінің алдында қарсы алып, құттықтайды.

Бұл аят сондай-ақ Аллаһтың уәдесінің мүлтіксіз орындалатынын, Оның әрбір уәдесінің шындық екенін білдіреді. Кім Аллаһқа иман келтіріп, Оның жолында болса, ол үшін ең үлкен қорқыныш күні де қуаныш пен жеңіске айналады.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Аллаһқа шынайы иман етіп, салихалы іс істеген адамды Қияметтің ең үлкен қорқынышы да үрейлендірмейді — бұл мүмін үшін үлкен үміт пен жұбаныш.
• Періштелердің мүміндерді қарсы алып, қуанышты хабар беруі — Аллаһтың сүйікті пенделеріне деген құрметі мен мейірімінің белгісі.
• Дүниеде Аллаһтың уәдесіне сеніп, сабыр еткен адам ақыретте сол уәденің шындыққа айналғанын көреді.
• Бұл аят адамды Аллаһ жолына, иманға және салихалы іске шақырады: кім осы дүниеде Аллаһтан қорықса, ақыретте қорықпайды, керісінше қуанышқа кенеледі.
• Ислам — қорқыныш пен үміттің тепе-теңдігінен тұратын дін; мүмін Аллаһтың азабынан қорқа отырып, Оның рақымынан үміт етеді.