Аль-Анбия сүрәсе — Аять 36

Сүзләрнең мәгънәләре:

• һүзуән — мәсхәрә, мыскыл, көлке итеп.
• йәзкүрү әлиһәтәкүм — сезнең алларыгызны телгә ала, гаепли, начар сүзләр әйтә.
• әр-Рахман — Аллаһның махсус исемнәреннән берсе, "бик рәхимле" мәгънәсендә.
• кәфирүн — инкяр итүчеләр, баш тартучылар.

Аять тәфсире:

Әйә, Пәйгамбәребез! Сине күргән саен, имансызлар сине мыскыл итүдән башка эш тапмыйлар. Алар бер-берсенә: "Әнә бит ул — сезнең алларыгызны телгә алып, аларны гаепләүче кеше!" — дип, сиңа карата көлкеле ишарәләр ясыйлар. Алар сине күреп, синнән көләргә генә ашкыналар, синең хакта сүз сатучыларны да үзләренә тартып, аларны да сине мәсхәрә итәргә өндиләр.

Әмма гаҗәбе шунда: алар синең Аллаһының берлеген һәм аның рәхмәтен искә алуыңны инкяр итәләр, ә үзләре, киресенчә, Аллаһның иң зур рәхмәте булган Коръәнне һәм аның китапларын, аларга бирелгән нигъмәтләрне танымаучылар. Алар "әр-Рахман" дигән исемне ишеткәндә дә: "Без Рахманны белмибез, ул — Мүсәйлимә әл-Кәззәбнең генә атыдыр!" — дип, Аллаһының исеменә дә шик китерәләр. Шулай итеп, алар сине гаепләргә тырышалар, ә үзләре һәр яманлыкны җыйган кешеләр — аларның үзләре гаепле, әмма моны аңламыйлар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Пәйгамбәрләргә һәм аларга иярүчеләргә каршы мәсхәрә итү — имансызларның элек-электән килгән гадәте. Бу — хак юлда булганнар өчен сынау, һәм бу сынауга сабыр итәргә кирәк.
2. Кешеләрнең мыскыллавы һәм көлүе хакыйкатьне үзгәртә алмый. Пәйгамбәрнең дәгъваты хак, ә мәсхәрә итүчеләрнең эше — бары тик үзләренә зыян.
3. Аллаһның исемнәрен һәм сыйфатларын инкяр итү — имансызлыкның иң зур билгесе. Кеше Аллаһны танып, Аның рәхмәтенә инанганда гына, ул чын мәгънәдә бәхетле була ала.
4. Мөэмин кеше дошманнарының мыскыллавына карамыйча, үз эшен дәвам итәргә тиеш. Чөнки Аллаһның ярдәме һәм рәхмәте — тәкъвалык юлыннан барганнар белән.