Сураи Аль-Анбия — Оят 36

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• هُزُوًا: масхара, тамасхур.
• يَذْكُرُ: ёд мекунад, айб ҷӯӣ мекунад, бад мегӯяд.
• آلِهَتَكُمْ: худоҳои шумо, яъне бутҳое, ки шумо мепарастед.
• بِذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ: ёдоварӣ ва сифатҳои Худованди Раҳмон.
• كَافِرُونَ: инкоркунандагон, ҷоҳилон.

1. Тафсири оят:

Ҳангоме ки кофирон туро — эй Паёмбар — мебинанд, аз ту ғайри масхара ва тамасхур чизе намесозанд. Баъзеашон ба баъзеи дигар ишора карда мегӯянд: «Оё ҳамин шахсест, ки худоҳои шуморо айб мекунад ва бад мегӯяд?» Онҳо туро ба суханҳои ту масхара мекунанд, дар ҳоле ки худашон ба ёдоварӣ ва сифатҳои Худованди Раҳмон — яъне ба ягонагии Ӯ ва ба он чизе, ки бояд Ӯро бо он ёд кунанд — инкоркунанда ва ҷоҳил ҳастанд. Онҳо ба Қуръоне, ки бар онҳо нозил шудааст, ва ба неъматҳое, ки Худованд ба онҳо ато кардааст, кофир мешаванд. Пас, онҳо худашон ба нангу айб сазовортаранд, зеро ҳамаи бадиҳоро дар худ ҷамъ кардаанд: ҳам ба Паёмбар масхара мекунанд, ҳам ба Худованди Раҳмон инкор мекунанд, ҳам ба неъматҳои Ӯ ношукрӣ менамоянд.

1. Фоидаҳо ва дарсҳо:

• Ин оят нишон медиҳад, ки роҳи даъвати ҳақ ҳамеша бо машаққат ва масхараи душманон рӯ ба рӯ мешавад; вале ин бояд сабру таҳаммули даъваткунандаро зиёд кунад, на кам.
• Кофирон ва мушрикон аксар вақт ба ҷои далел ва ҳуҷҷат, ба масхара ва тамасхур рӯ меоваранд; ин нишонаи заъфи далел ва нотавонии онҳост.
• Ёдоварии Худованди Раҳмон ва сифатҳои Ӯ бузургтарин сарчашмаи ҳидоят аст; касе ки ин ёдовариро инкор кунад, аз роҳи рост дур мешавад.
• Қуръон ва неъматҳои Худованд бояд бо шукр ва қадрдонӣ қабул шаванд, на бо инкор ва ношукрӣ.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳангоми масхара шунидан аз душманон, мо бояд ба Худованди Раҳмон таваккул кунем ва ба рисолати худ боварӣ дошта бошем.
• Худованд дар ин оят ба мо мефаҳмонад, ки кофирон худашон ба нангу айб сазовортаранд, на мӯъминон; зеро онҳо ҳамаи сифатҳои бадро дар худ ҷамъ кардаанд.
• Ин оят моро ба сӯи он ҳидоят мекунад, ки ба ҷои тамасхур ва инкор, ба андеша ва тафаккур дар бораи Худованди Раҳмон ва неъматҳои Ӯ рӯ оварем, то аз роҳи ҳақ дур нашавем ва ба саодати дунёву охират бирасем.