Sura Al-Anbija — Werset 36

Znaczenie słów:

• هُزُوًا – kpina, szyderstwo, wyśmiewanie.
• يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ – wspomina wasze bóstwa (w sposób uwłaczający, krytykując je).
• بِذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ – o wspominaniu Miłosiernego (Allaha), o Jego jedyności i o tym, co zostało objawione.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Gdy ci, którzy odrzucili prawdę, widzieli ciebie, o Proroku, nie traktowali cię inaczej, jak tylko z kpiną i szyderstwem. Wskazywali na ciebie palcami, mówiąc jeden do drugiego z pogardą: „Czy to jest ten człowiek, który ośmiela się krytykować i oczerniać nasze bóstwa, które czcimy?" – a czynili to, aby odstraszyć innych od ciebie i ośmieszyć twoje posłannictwo.

A jednak ci sami ludzie, którzy szydzili z ciebie i z tego, co głosisz, sami odrzucali wspominanie Miłosiernego (Allaha) i Jego dobrodziejstwa. Zaprzeczali Jego jedyności, Jego objawieniu i Jego przewodnictwu. Co więcej, niektórzy z nich twierdzili, że nie znają „Miłosiernego" (Ar-Rahman) i że nazwa ta odnosi się jedynie do Musajlimy, fałszywego proroka. W ten sposób łączyli kpinę z tobą z niewiarą w Boga, ukazując swoją głęboką ignorancję i zatwardziałość serc.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje cierpliwość Proroka (niech spoczywa na nim pokój) wobec szyderstw i pokazuje, że wyśmiewanie prawdy jest cechą ludzi niewierzących – nie powinno to zniechęcać wierzących, lecz umacniać ich w przekonaniu, że są na właściwej drodze.
2. Krytyka fałszywych bogów i bałwochwalstwa jest częścią misji proroków – a ci, którzy bronią fałszywych bóstw, w rzeczywistości bronią własnej ignorancji i uprzedzeń.
3. Werset uczy nas, że prawdziwa wiara polega na uznaniu jedyności Boga – Miłosiernego – i na wdzięczności za Jego dobrodziejstwa. Kto odrzuca wspominanie Boga, ten traci sens własnego istnienia.
4. Mimo drwin i kpin, prawda pozostaje niezmienna – a historia pokazuje, że to właśnie ci, którzy szydzili, zostali upokorzeni, podczas gdy słowo Boga wzniosło się i zatriumfowało.