Surah Al-Anbiya — Aya 36

Ma’anonin Kalmomi:

• هُزُوًا: izgili, ba’a, ko wasa.
• يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ: yana zagin gumakanku da suke bauta wa.
• الرَّحْمَنِ: sunan Allah mai girma, wanda suke musantawa.

Tafsirin Ayar:

Idan mutanen da suka kafirta suka gan ka, ya Muhammad, ba su wulaƙanta ka ba face da izgili da ba’a. Sai su ce wa junansu cikin rainin: “Shin wannan ne wanda yake zagin gumakanmu?” Alhali kuwa su kansu suna kafirta da ambaton Mai Rahama (Allah) da kuma abin da ya saukar na Alƙur’ani da shiriya. Suna yin ba’a da kai ne don su nisantar da mutane daga gare ka, amma su ne waɗanda suka fi cancantar zargi, domin sun tattara dukkan munanan halaye: kafirci da izgili da rashin godiya ga ni’imomin Allah. Suna musanta sunan “Mai Rahama” har ma suna cewa: “Ba mu san Mai Rahama ba face Musailama ƙaryamin nan!” – don haka suka karkata daga gaskiya zuwa ga ƙarya.

Fa’idodin Darasi:

1. Hakurin Annabi (SAW) a kan cutar da masu kafirci ke yi masa, wanda yake nuna mana cewa lallai ne mu yi haƙuri idan muka fuskanci izgili a kan addininmu.
2. Ayar tana nuna mana cewa izgili da ba’a ba su canza gaskiya ba, domin gaskiya ita ce abin da Allah ya saukar, ba abin da mutane ke cewa ba.
3. Tana tunatar da mu cewa waɗanda suke izgili da addini, su ne waɗanda suka fi yin hasara, domin suna kafirta da Mai Rahama wanda ya halicce su kuma ya yi musu ni’ima.
4. Tana ƙarfafa mu mu riƙe imaninmu da alfahari, kuma kada mu damu da maganganun masu izgili, domin Allah yana tare da mu kuma zai taimake mu.