انبیاء سۈرىسى — ئايەت 36

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا قارىتىپ، كاپىرلارنىڭ ئۇنىڭغا قانداق مۇئامىلە قىلغانلىقىنى ۋە ئۇلارنىڭ قەلبىنىڭ قانچىلىك قاتتىقلىقىنى بايان قىلىدۇ.

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• هُزُوًا (ھۇزۇۋەن): مەسخىرە، كۈلكە قىلىش، ئۇنىڭغا ئىستىھزا قىلىش.
• يَذْكُرُ (يەزكۇرۇ): تىلغا ئالىدۇ، ئەسلىمە قىلىدۇ. بۇ يەردە "ئەيىبلەيدۇ، يامان ئات چىقىرىدۇ" دېگەن مەنىدە.
• آلِهَتَكُمْ (ئالىھەتەكۇم): سىلەرنىڭ ئىلاھلىرىڭلار، يەنى بۇتلار.
• الرَّحْمَٰنِ (ئەر-رەھمان): ئاللاھ تائالانىڭ ئىسىملىرىدىن بىرى، مەنىسى "چەكسىز مېھرىبان".
• كَافِرُونَ (كافىرۇن): ئىنكار قىلغۇچىلار، جۆھل قىلغۇچىلار.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! ئاللاھقا ۋە ساڭا ئىمان ئېيتمىغان كاپىرلار سېنى كۆرگەن ۋاقىتتا، سېنى پەقەت مەسخىرە قىلىش ۋە كۈلكە قىلىش ئۈچۈنلا تۇتىدۇ. ئۇلار بىر-بىرىگە قاراپ: "مانا بۇ ئادەم سىلەرنىڭ ئىلاھلىرىڭلارنى يامان ئات چىقىرىپ، ئۇلارنى ئەيىبلەيدىغان ئادەممۇ؟" دەپ سورايدۇ. ئۇلار بۇتلارنى تىلغا ئېلىش ۋە ئۇلارنى مەدھىيەلەشكە ئامراق، ئەمما ئەر-رەھمان بولغان ئاللاھنى تىلغا ئېلىشقا كەلگەندە ئىنكار قىلىدۇ ۋە ئۇنىڭغا ئىمان ئېيتمەيدۇ. ئۇلار ئاللاھنىڭ ئىسمىنى ئاڭلىغاندا، ئۇنى تونۇشنى رەت قىلىدۇ ۋە ھەقىقەتنى قوبۇل قىلمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت يولىدا چىڭ تۇرغان كىشىلەر ھەمىشە مەسخىرە ۋە كۈلكىگە ئۇچرايدۇ. ئەمما بۇنداق قارشىلىقلار ھەقىقەتنى ئېلان قىلىشتىن چەكلىنمەسلىكىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا ئەر-رەھماندۇر، يەنى چەكسىز مېھرىبانلىق ئىگىسىدۇر. ئۇنىڭ رەھمىتى ھەممە نەرسىنى قاپلىغان. ئەگەر بىز ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئىشەنسەك ۋە ئۇنىڭغا يۆلەنسەك، ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە مەسخىرىلەرگە سەۋر قىلالايمىز. ئاللاھ بىزنى ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن ۋە بىزنى كاپىرلارنىڭ مەسخىرىسىدىن قۇتۇلدۇرسۇن.