Sura Al-Hadżdż — Werset 14

Znaczenie słów:

• Dżannāt (جَنَّاتٍ) – ogrody, rajskie sady.
• Tadżrī min tahtihā al-anhār (تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ) – rzeki płynące pod nimi, pod drzewami i pałacami tych ogrodów.
• Yaf‘alu mā yurīd (يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ) – czyni to, czego chce, bez żadnego przymusu i przeszkody.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – niech będzie wysławiony – zapowiada, że wprowadzi tych, którzy uwierzyli w Niego i w Jego posłańca, oraz trwali w tej wierze, a następnie czynili dobre uczynki – takie jak modlitwa, jałmużna, dobroć wobec ludzi i inne czyny zgodne z Jego wolą – do ogrodów rajskich, pod którymi płyną rzeki, wśród drzew i pałaców. To zapowiedź wiecznej szczęśliwości i nagrody, którą Bóg przygotował dla swoich wiernych sług.

Następnie Bóg podkreśla, że On czyni to, czego chce – nikt nie może Go do niczego zmusić ani powstrzymać. On z łaski swojej nagradza posłusznych, a ze sprawiedliwości karze nieposłusznych. Jego decyzja jest absolutna i nie podlega żadnej dyskusji ani sprzeciwowi.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zachęta do wiary i dobrych uczynków – werset ten ukazuje, że wiara i prawe postępowanie są drogą do wiecznego szczęścia, co motywuje człowieka do wytrwałości w posłuszeństwie Bogu.
2. Wielkość Bożej łaski – Bóg z własnej dobroci i miłosierdzia obdarza wiernych rajem, mimo że nie są w stanie w pełni zasłużyć na taką nagrodę.
3. Pewność Bożej mocy – świadomość, że Bóg czyni to, co chce, umacnia zaufanie do Niego i pokorę wobec Jego woli, a także uczy akceptacji Jego wyroków.
4. Sprawiedliwość Boga – werset przypomina, że Bóg nie jest obojętny na czyny ludzi: nagradza dobro i karze zło, co budzi w sercu bojaźń i nadzieję.
5. Miłość do raju – opis ogrodów z rzekami rozbudza tęsknotę za wiecznym życiem w szczęściu, co skłania człowieka do porzucenia grzechów i dążenia do tego, co przybliża go do Boga.