Surat Al-Hajj — Ayat 49

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• قُلْ (Qul): Kandhaa, ngomonga (dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ).
• يَا أَيُّهَا النَّاسُ (Yā ayyuhan-nās): Hei para manungsa kabeh, hei wong-wong.
• إِنَّمَا (Innamā): Mung, ora liya kajaba.
• أَنَا (Anā): Aku.
• لَكُمْ (Lakum): Kanggo kowe kabeh.
• نَذِيرٌ (Nadhīrun): Wong sing menehi pepeling, sing ngelingake babagan bebaya.
• مُبِينٌ (Mubīnun): Sing cetha, sing terang, sing gamblang, ora samar-samar.

2) Panjlentrehane ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ supaya ngandhani marang kabeh manungsa: "Hei para manungsa, sejatine aku iki mung dadi wong sing menehi pepeling marang kowe kabeh, lan pepelingku iki cetha banget, ora ana sing samar."

Tegese, Kanjeng Nabi ﷺ iku ora duwe kuwasa kanggo nyepetake siksa utawa nyimpangake saka wektu sing wis ditemtokake dening Allah. Tugase mung siji: nyampekake wahyu lan ngelingake manungsa babagan dina pembalasan lan akibat saka tumindak ala. Dheweke dadi juru pepeling sing terang, sing ngandhani babagan kabecikan lan kebecikan supaya manungsa padha gelem nampa pituduh.

Dadi, ayat iki negesake yen tugas Rasul iku mung nyampekake lan ngelingake, dudu meksa utawa ngatur urusan manungsa. Sing penting, pepeling sing diwenehake wis cetha lan gamblang, mula manungsa ora bisa ngaku ora ngerti utawa ora tau dielingake.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ngerteni tugas para nabi lan rasul: Para nabi lan rasul iku mung diutus kanggo nyampekake wahyu lan menehi pepeling, dudu kanggo meksa manungsa supaya percaya. Iki mulangake kita supaya ora nyalahake wong liya yen ora gelem nampa kebenaran, amarga tugas kita mung ngelingake kanthi cara sing apik.
• Pepeling iku wujud katresnan: Kanjeng Nabi ﷺ diutus minangka pepeling iku sejatine wujud katresnan Allah marang manungsa. Allah ora pengin manungsa kesasar, mula diutus rasul supaya menehi pituduh. Iki ndadekake kita rumangsa ditresnani lan diajab supaya padha gelem ngrungokake pepeling.
• Islam iku agama sing cetha lan gampang dimangerteni: Tembung "mubīn" (sing cetha) nuduhake yen ajaran Islam iku ora mbingungake, ora samar, lan gampang dimangerteni dening sapa wae sing gelem mikir. Mula, kita kudu seneng lan bangga dadi umat Islam amarga wis diwenehi pituduh sing terang.
• Ora ana paksaan ing agama: Ayat iki mulangake yen nyampekake kebenaran iku ora kudu kanthi meksa. Kita cukup ngelingake kanthi cara sing apik, lan asilé dipasrahake marang Allah. Iki ndadekake kita luwih sabar lan welas asih marang wong liya.
• Tansah eling marang dina pembalasan: Pepeling sing digawa dening Nabi ﷺ iku kalebu eling marang dina akhirat. Kanthi ngelingi iki, kita bakal luwih semangat nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala, amarga ngerti yen kabeh bakal dipertanggungjawabake.