Аль-Муминун сүрәсе — Аять 109

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَرِيقٌ — бер төркем, бер җәмәгать.
• مِّنْ عِبَادِي — Минем колларымнан (Аллаһының ихлас коллары).
• آمَنَّا — без иман китердек (Аллаһыга һәм Аның рәсүленә ышандык).
• فَاغْفِرْ لَنَا — безнең гөнаһларыбызны ярлыка, гафу ит.
• وَارْحَمْنَا — безгә рәхмәт кыл, шәфкать ит.
• وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ — Син — рәхмәт кылучыларның иң яхшысысың.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә әйтә: Минем ихлас колларымнан бер төркем — алар иман китергән мөэминнәр иде. Алар дөньяда Раббыларына ялварып: "И Раббыбыз! Без Сиңа иман китердек, Синең берлегеңне һәм кодрәтеңне таныдык. Безнең гөнаһларыбызны ярлыка, безгә рәхмәтең белән мөгамәлә кыл. Син рәхмәт кылучыларның иң яхшысысың — Синең рәхмәтең чиксез һәм камил", — дип дога кылалар иде. Аларның бу догасы иманнарының ихласлыгын, Аллаһыга тәүәккәллекләрен һәм Аның рәхмәтенә өметләнүләрен күрсәтә. Алар гөнаһларын гафу итүне һәм рәхмәтне Аллаһыдан гына сорыйлар, чөнки беләләр: рәхмәт кылучыларның иң яхшысы — Аллаһының Үзе.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин бәндәнең иманы аның догасында чагылырга тиеш — ул һәрвакыт Аллаһыга ялварып, Аның ярлыкавын һәм рәхмәтен сорый.
2. Гөнаһларны гафу итүне Аллаһыдан гына сорарга кирәк, чөнки ярлыкау да, рәхмәт тә бары тик Аның кулында.
3. "Әр-Рәхим" (Рәхмәтле) исеме Аллаһының иң гүзәл сыйфатларыннан берсе — мөэмин бәндә Аллаһының рәхмәтенә өметләнеп яшәргә тиеш.
4. Бу аять мөэминнәрнең Аллаһы каршында тыйнаклыгын һәм Аның кодрәтен тануын өйрәтә — без Аның рәхмәтенә лаек булыр өчен, ихлас иман һәм тәүбә кирәк.
5. Дога кылу — мөэминнең Аллаһыга якынлашу юлы, һәм бу аятьтәге дога безгә үрнәк булып тора: иманны раслау, гафу сорау, рәхмәткә өметләнү.