Suurah Al-Mu'minuun — Aayad 109

Macnaha Erayada:

• Fariiq: Koox ama qayb.
• Fagfir lana: Naga dhaaf dambigayaga, oo astur.
• Warhamna: Noo naxariiso.
• Khayru rraahimiin: Kan ugu naxariis badan dhammaan kuwa naxariista.

Tafsiirka:

Waa kan Eebbe ku sheegayo in koox ka mid ah addoomadiisa, kuwa rumeeyay Ilaahay, ay yihiin kuwo yidhaahda: "Eebbow waxaan kugu rumeynay, ee noo dhaaf dambigayaga, noona naxariiso, adigaa ugu naxariis badan dhammaan kuwa naxariista." Waxayna ku baryayaan Eebbe inuu asturo dambigooda, uuna u naxariisto, maxaa yeelay Eebbe waa kan ugu naxariis badan, naxariistiisuna way ka dhamaystiran tahay naxariista waalidka iyo kuwa kale oo dhan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Baryada Eebbe oo lagu qirto iimaanka, laguna dalbado dambi dhaaf iyo naxariis, waa sabab u ah in Eebbe aqbalo baryada oo uu galo Jannada.
2. Naxariista Eebbe waa mid aan xad lahayn, wuxuuna ku farxaa addoonkiisu markuu u baryo naxariistiisa.
3. Qirista dambiga iyo baryada Eebbe waa calaamad muujinaysa cabsida Eebbe iyo rajadiiisa, taasoo keenta in Eebbe uu u dhaafo dambigooda.
4. Aayaddan waxay ku bishaaraynaysaa mu'miniinta in Eebbe uu maqlo baryadooda, oo uu aqbalo, isagoo ugu naxariisan.