سورت مؤمنون — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• سُلالَةٍ: د څه شي لنګوټه، غوره برخه، یا هغه څه چې له یو شي څخه را ایستل شوي وي.
• طِينٍ: خټه، هغه خاوره چې له اوبو سره ګډه شوې وي.

تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د انسان د پیدایښت په لومړي پړاو باندې رڼا اچوي او وایي چې موږ یقیناً انسان (چې دلته له آدم عليه السلام څخه مراد دی) له هغه خټې څخه پیدا کړ چې له ټولې ځمکې څخه راټوله شوې وه. دا خټه د ځمکې له بېلابېلو سیمو څخه اخیستل شوې وه، چې له اوبو سره ګډه شوې وه او بیا یې له هغې څخه لنګوټه او غوره برخه جلا کړل شوه. دا هغه پاکه او پاکیزه سرچینه ده چې د انسان د بدن جوړښت یې پر بنسټ کېښودل شو. دا یادونه د دې لپاره ده چې انسان د خپل اصل او ریښې په اړه فکر وکړي او پوه شي چې هغه له بې ارزښته خټې څخه پیدا شوی، خو الله تعالیٰ ورته د عزت او کرامت درجه ورکړه.

فايدې:

• دا آیت انسان ته د تواضع او انکسار درس ورکوي، ځکه چې د هغه اصل خټه ده، نو باید په ځمکه کې په تکبر سره قدم ونه وهي.
• دا چې الله تعالیٰ له خټې څخه داسې ښکلی او کامل انسان پیدا کړ، د الله د قدرت او حکمت لویه نښه ده چې انسان باید پرې غور وکړي.
• د انسان د پیدایښت دا کیسه د الله تعالیٰ پر فضل او رحمت دلالت کوي، چې له داسې ټیټ شي څخه یې انسان ته دومره لوی مقام ورکړ او هغه یې د خپل خلیفه په توګه وټاکه.
• دا آیت د قیامت د بیا ژوندي کېدو په اړه هم دلیل دی، ځکه چې هغه څوک چې کولای شي له خټې څخه انسان پیدا کړي، هغه خامخا د مړیو د بیا ژوندي کولو توان هم لري.