Surat Al-Mu'minun — Ayat 12

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• سُلَالَةٍ (sulālah): sarining barang, inti utawa pati saka sawijining barang. Ing kene tegese lemah utawa lempung kang wis dipilih lan diresiki.
• طِينٍ (ṭīn): lempung utawa lemah kang teles.
• الْإِنسَانَ (al-insān): manungsa. Ing ayat iki kang dimaksud yaiku Nabi Adam 'alaihissalam, bapake kabeh manungsa.

2) Katrangan surat Al-Mu'minun ayat 12:

Allah SWT ngandhani manawa Panjenengane wis nitahake manungsa, yaiku Nabi Adam 'alaihissalam, saka sarining lempung. Tegese, lempung kang dadi bahan penciptaan Adam iku dudu lempung sembarangan, nanging lempung kang wis dipilih lan diresiki, dijupuk saka sarining lemah kang ana ing bumi. Ana uga kang nerangake yen lempung iku asale saka sarining banyu kang campur karo lemah bumi, banjur dijupuk patine utawa intine kanggo bahan nitahake Adam.

Dadi, ayat iki nuduhake yen manungsa iku titah Allah kang asale saka barang kang asor, yaiku lemah. Sanajan mengkono, Allah mulyakake manungsa kanthi rupa kang becik lan akal kang bisa mikir. Iki minangka tandha yen kaluhurane manungsa iku dudu amarga asale, nanging amarga Allah kang mulyakake.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong, amarga asale mung saka lemah. Nanging ing wektu kang padha, manungsa kudu ngerti yen dheweke iku titah kang mulya amarga Allah wis maringi rupa kang becik lan akal.
• Kanthi ngerti asal-usule, manungsa bisa luwih andhap asor lan ora gampang ngremehake wong liya.
• Ayat iki uga nuduhake kekuwasane Allah kang ora ana watese, bisa nitahake manungsa saka barang kang prasaja dadi titah kang sampurna.
• Iki dadi pepenget supaya manungsa tansah syukur marang Allah lan nggunakake akal lan awak kanggo tumindak becik, amarga kabeh iku peparing saka Allah.
• Kanthi mangerteni bab iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab asal-usul kita kanthi cetha lan bisa nuntun kita dadi wong kang luwih apik.