Suurah Al-Mu'minuun — Aayad 12

Macnaha ereyada:

• Sulaalah: waxaa loola jeedaa waxa laga soo bixiyo shay, taas oo ah u fiicnaantiisa iyo laabtiisa. Waxayna macno tahay "nadiifka shay" ama "waxa laga soo saaro".
• Tiin: waa dhulka (carrada) ee lagu qaso biyo.

Tafsiirka:

Dhab ahaan waxaan u abuuray aabaha aadanaha, oo ah Nabi Aadam (CS), kana abuuray dhul (carro) la soo qaaday oo ah kan ugu fiican uguna nadiifsan, kaas oo laga soo bixiyay biyo iyo carro isku qasan. Sidaa darteed, Aadam wuxuu ka abuurmay "sulaalah" oo ah waxa laga soo saaro dhulka, taasoo ah in Eebbe u abuuray aadanaha bilowgiisii wax aan waxba ahayn, si uu u muujiyo qudrada iyo nimadiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Qudrada Eebbe: Aayaddu waxay na tusinaysaa in Eebbe yahay kan wax walba abuura, isagoo aadanaha ka abuuray wax aan waxba ahayn (dhul iyo biyo), taasoo muujinaysa in aanu jirin wax Eebbe ku cajiin karo.
2. Is-hoosaysiinta: Marka uu qofku ogaado in uu ka abuurmay dhul, waa inuu is-hoosaysiiyo oo uu ka fogaado kibirka iyo isla-weynida, maxaa yeelay asalkiisu waa wax hooseeya.
3. Mahadnaqa Eebbe: Waa in aad u mahadnaqdo Eebbe kuu abuuray oo ku siiyay sharafta iyo aqoonta, isagoo kaa dhigay mid ka sarreeya dhulka iyo waxa ku jira.
4. Iimaanka iyo Yaqiinta: Aayaddu waxay xoojisaa iimaanka qalbiga, maxaa yeelay waxay na xusuusinaysaa bilowga abuurista aadanaha, taasoo keentay in aanu Eebbe na uga tagin iyadoo aan waxba lahayn, laakiin wuxuu na siiyay nolol, caqli, iyo hanuun.