Сураи Аль-Муминун Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта Мо инсонро аз гили холис офаридем,

Аль-Муминун · 12/118

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Муминун

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ ۝١٢

🔤 Transliteration

Wa laqad khalaqnal insaana min sulaalatim minteen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Албатта Мо инсонро аз гили холис офаридем,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

— «سُلَالَة»: хулоза ва ҷавҳари чизе, яъне он чи аз чизе гирифта мешавад. Дар ин ҷо маънои хоки покиза ва гирифташуда аз замин аст.

— «طِين»: гил, яъне хоку об омехташуда.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло қасам ёд мекунад, ки Ӯ инсонро — яъне падари башарият Одамро (алайҳис-салом) — аз гиле офаридааст, ки он гил хулоза ва ҷавҳари хоке буд, ки аз тамоми замин гирифта шуда, бо об омехта гардидааст. Пас Одам аз хоке офарида шудааст, ки он хок покиза ва интихобшуда аз тамоми қишрҳои замин ҷамъоварӣ шуда буд. Ин оят ибтидои офариниши инсонро баён мекунад ва нишон медиҳад, ки офариниши ӯ аз марҳилаи хок оғоз ёфтааст.

Фоидаҳои оят:

— Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки офариниши инсон аз хок аст ва ин боиси фурӯтанӣ ва тавозуъ мегардад, на такаббур.

— Аллоҳ қодир аст аз чизе ночиз инсони комилро биёфарад, пас Ӯ бар ҳар чиз тавоност.

— Ин оят моро ба андеша водор мекунад, ки ҳикмати офариниши худро бифаҳмем ва ба Аллоҳ шукргузор бошем.

— Инсон вақте медонад, ки асли ӯ аз хок аст, ба дигарон фахр намекунад ва худро аз дигарон боло намедонад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳаёти охират ва ҳисоби аъмол ҳақ аст, зеро Он ки аз хок инсонро офарид, ӯро дубора зинда карда метавонад.

📜 Оят 10-14 — Сураи Аль-Муминун

10أُولَٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ

инҳо меросбарон ҳастанд,

11الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

ки фирдавсро, ки ҳамеша дар он ҷовидонанд, ба мерос мебаранд.

12وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ

Албатта Мо инсонро аз гили холис офаридем,

13ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ

сипае ӯро нутфае дар ҷойгоҳе устувор қарор до- дем,

14ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ

он гоҳ аз он нутфа лахтахуне офаридем ва аз он лахтахун порагӯште ва аз он порагӯшт устухонҳо офаридем ва устухонҳоро бо гӯшт пӯшонидем; бори дигар ӯро офаринише дигар додем. Сазовори таъ- зим аст Худованд, он беҳтарини офаринандагон!

← Оят 11 📖 Аль-Муминун Оят 13 →

Аль-МуминунФеҳристи Қуръон

118Оят

MeccanRevelation

12Оят

Тарҷума — Аль-Муминун 12

Сураи Аль-Муминун Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта Мо инсонро аз гили холис офаридем,

Сураи Оят 12/118 — Сураи Аль-Муминун المؤمنون (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Муминун Гӯш кун, Сураи Аль-Муминун Тарҷума, Сураи Аль-Муминун mp3, Сураи Аль-Муминун pdf. Оят 10–14. Ба Тоҷикӣ: Русский.