Muminun surəsi — Ayə 12

Müxtəlif lüğəvi mənalar:

• İnsan – burada bəşərin atası olan Adəm əleyhissalam nəzərdə tutulur.
• Sülalə – bir şeyin xülasəsi, seçilmiş və təmiz hissəsi deməkdir. Həmçinin nütfəyə (spermaya) də "sülalə" deyilir.
• Tin – torpaq, palçıq, gil mənasındadır.

Təfsir:

Allah-təala Öz qüdrətini və insanın yaradılışının başlanğıcını xatırladaraq buyurur: "And olsun ki, Biz insanı (yəni Adəmi) torpaqdan götürülmüş bir xülasədən, seçilmiş və təmiz bir palçıqdan yaratdıq." Bu, bəşərin atası olan Adəmin yaradılışının əsasını təşkil edən maddənin nə qədər sadə və dəyərsiz görünən bir şey olduğunu bildirir – lakin Allahın iradəsi ilə bu sadə torpaq ən şərəfli varlığa, insana çevrildi. Bu ayə bizə təvazökarlığı öyrədir: insanın əsl mənşəyi torpaqdır, ona görə də təkəbbür və qürur yersizdir. Ey insan! Sənin yaradılışının başlanğıcı nə qədər sadə olsa da, Allah sənə ağıl, ruh və üstünlük bəxş etdi. Bu nemətlərə şükür etmək və Allahın qüdrətini dərk etmək sənin borcundur. Bu sadə mənşə, eyni zamanda, insanın ölümdən sonra yenidən diriləcəyinə dəlildir – torpaqdan yaradan Allah, onu yenidən torpaqdan diriltməyə qadirdir. Gəlin, bu ayədən ibrət alaq və yaradılışımızın məqsədini düşünək: Allahı tanımaq, Ona ibadət etmək və gözəl əməllərlə həyatımızı bəzəmək.