Sura Al-Muminun — Werset 60

Znaczenie słów:

• يُؤْتُونَ مَا آتَوا – oddają to, co oddają; chodzi o dawanie z tego, co obowiązkowe (np. zakat) i dobrowolne (jałmużna, dobre uczynki).
• وَجِلَةٌ – przestraszone, pełne obawy i lęku.
• رَاجِعُونَ – powracający, ci, którzy wrócą (do swojego Pana).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset opisuje kolejną cechę wierzących, którzy osiągnęli sukces i zbawienie. Są to ludzie, którzy dają i czynią dobro – płacą zakat, rozdają jałmużnę, wykonują dobre uczynki – a ich serca są pełne bojaźni i niepokoju. Nie czują się jednak pewni i zadowoleni z siebie, lecz obawiają się, że ich uczynki nie zostaną przyjęte przez Allaha. Ich serca drżą na myśl o tym, że powrócą do swojego Pana w Dniu Sądu i staną przed Nim, aby zdać rachunek ze swoich czynów.

Ta bojaźń nie wynika z braku wiary ani z wątpliwości co do miłosierdzia Allaha, lecz z głębokiej świadomości Jego wielkości i doskonałości. Wierzący wiedzą, że nawet najlepsze uczynki człowieka są niedoskonałe i że tylko łaska Allaha może sprawić, że zostaną one przyjęte. Dlatego nie polegają na swoich czynach, lecz pokładają nadzieję w miłosierdziu swojego Pana, jednocześnie bojąc się, że ich wysiłki mogą okazać się niewystarczające. Ta postawa łączy w sobie nadzieję i obawę, co jest oznaką prawdziwej wiary i pokory wobec Stwórcy.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Pokora wobec Allaha – nawet najlepsze uczynki nie powinny prowadzić do pychy. Wierzący zawsze pamięta, że doskonałość należy wyłącznie do Allaha, a jego czyny są jedynie próbą zbliżenia się do Niego.
2. Równowaga między nadzieją a obawą – islam uczy, że muzułmanin powinien łączyć nadzieję w miłosierdzie Allaha z obawą przed Jego sprawiedliwością. Ta równowaga chroni przed dwiema skrajnościami: beztroską i rozpaczą.
3. Szczerość w czynach – obawa, że uczynki nie zostaną przyjęte, sprawia, że człowiek wykonuje je z większą starannością i szczerością, nie dla poklasku ludzi, lecz wyłącznie dla Allaha.
4. Świadomość Dnia Sądu – pamięć o powrocie do Allaha jest motywacją do ciągłego doskonalenia się i unikania grzechów. Kto pamięta o spotkaniu ze swoim Panem, ten nie zaniedbuje swoich obowiązków.
5. Łaska Allaha jest kluczem – ten werset uczy nas, że zbawienie nie zależy wyłącznie od naszych czynów, lecz od łaski Allaha. To On decyduje o przyjęciu naszych uczynków, dlatego powinniśmy nieustannie prosić Go o przyjęcie naszych dobrych działań i o przebaczenie naszych błędów.