Аль-Муминун сүресі — Аят 60

1. Сөздердің мағынасы:

• يُؤْتُونَ مَا آتَوا: өздері беруге тиіс нәрселерді (зекет, садақа, жақсылық) орындап, беріп отырады.
• وَجِلَةٌ: қорқынышқа толы, алаңдаулы, үрейлі.
• رَاجِعُونَ: қайтушылар, яғни Раббыларына қайта оралатындар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Аллаһқа шынайы сеніммен құлшылық ететін мүміндердің сипатын баяндайды. Олар жақсылық пен қайырымдылық істерде тынбай еңбек етеді, Аллаһқа жақындау үшін зекет, садақа және басқа да игі амалдарды орындайды. Алайда олардың жүректері мақтаныш пен менмендіктен ада, керісінше қорқыныш пен үрейге толы. Олар істеген жақсылықтарының қабыл болмауынан, сол арқылы Раббыларының разылығына жете алмауынан қорқады. Себебі олар қиямет күні Аллаһтың алдына қайта оралатынына және әрбір амалы үшін есеп беретініне терең сенеді. Бұл қорқыныш олардың иманының кемдігі емес, керісінше Аллаһқа деген шынайы құрмет пен жауапкершіліктің белгісі. Олар жақсылық жасаған сайын, оның қабыл болуын тілеп, Аллаһтан үміт пен қорқыныш арасында өмір сүреді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят мүміннің жақсылық істеуде үнемі белсенді болуы керектігін, бірақ істеген ісіне мақтанып, өзін жетік санамауы тиіс екенін үйретеді.
• Жақсылықтың қабыл болуы — Аллаһтың қалауымен болатынын түсіну, сондықтан әрдайым Аллаһтан қабыл болуын сұрау қажеттігін көрсетеді.
• Жүректегі қорқыныш пен үміттің теңдігі — шынайы иманның белгісі. Бұл адамды тәкаппарлықтан сақтап, Аллаһқа деген құлшылықты шынайы етеді.
• Ақыретке деген сенім адамды жауапкершілікке шақырып, әрбір амалын саналы түрде орындауға жетелейді.
• Ислам — адамды жақсылыққа шақырып, әрі оны кішіпейілдікпен орындауға баулитын дін екенін көрсетеді. Бұл аят мұсылманды Аллаһпен байланысын нығайтуға, жақсылық жасаудан шаршамауға және әрдайым Аллаһтың разылығын іздеуге шақырады.