Muminun surəsi — Ayə 60

Sözlərin izahı:

• يُؤْتُونَ (yü'tûnə): Verirlər, yerinə yetirirlər.
• مَا آتَوا (mā ātəv): Verdiklərini, etdikləri yaxşı əməlləri.
• وَجِلَةٌ (vəcilə): Qorxan, həyəcan keçirən, ürəyi titrəyən.
• رَاجِعُونَ (rāciûn): Qayıdanlar, geri dönənlər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala möminlərin gözəl sifətlərindən birini bizə tanıdır. O kəslər ki yaxşı işlər görür, sədəqə verir, namaz qılır, oruc tutur və digər ibadətləri yerinə yetirirlər — amma bunları edərkən ürəklərində təkcə fəxr və öyünmə deyil, həm də Allah qorxusu daşıyırlar. Onlar öz yaxşı əməllərinə arxalanıb özlərini təhlükəsiz saymırlar. Əksinə, düşünürlər: "Görəsən, bu əməlim qəbul olunacaqmı? Allaha layiq olduğu kimi ibadət edə bildimmi?"

Onların bu qorxusu naümidlik deyil — bu, Allaha qarşı dərin hörmətin, Onun böyüklüyünü dərk etməyin və qiyamət gününə qəti inamın əlamətidir. Onlar yaxşı bilirlər ki, bir gün hamımız Allahın hüzuruna qayıdacağıq və hər bir əməlimiz üçün hesab verəcəyik. Məhz bu şüur onları təvazökar edir və daim yaxşılığa sövq edir.

Ey mömin qardaşım və bacım! Bu ayə bizə çox gözəl bir dərs verir: yaxşı işlər görmək kifayət deyil — həm də qəlbimizi təmiz saxlamaq, Allaha qarşı təvazökar olmaq və əməllərimizin qəbulu üçün dua etmək lazımdır. Elə buna görə də Peyğəmbərimiz (sallallahu aleyhi və səlləm) bizə öyrədib ki, yaxşı əməl etdikdən sonra "Allahım, bu əməlimi məndən qəbul et!" deyə dua edək.

Bu ayə həm də bizə ümid və sevinc bəxş edir: Allah qəlbində qorxu və ehtiram daşıyan qullarını tanıyır və onları heç vaxt unutmur. Gəlin biz də bu gözəl sifəti qazanaq — yaxşı işlər görək, amma qəlbimizdə təkəbbür yerinə təvazökar qorxu və Allaha məhəbbət olsun. Unutmayaq ki, ən gözəl əməl, sahibini Allaha daha da yaxınlaşdıran əməldir.