Аль-Муминун сүрәсе — Аять 60

Сүзләр аңлатмасы:

• يُؤْتُونَ مَا آتَوا — бирәләр, биргәннәрен бирәләр (ягъни: биргән нәрсәләрен, мәсәлән, зәкят, садака һәм башка изге гамәлләрне).
• وَجِلَةٌ — куркучы, өркүчән, тетрәнүче (йөрәкләре курку белән тулган).
• رَاجِعُونَ — кайтучылар (Аллаһыга кайтачакларына ышанучылар).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэмин-мөселманнарның югары сыйфатларын бәян итә. Алар — изге гамәлләр кылучы кешеләр: малларыннан зәкят бирәләр, садакалар бирәләр, яхшылыклар эшлиләр, Аллаһы юлында көчләрен дә, малларын да сарыф итәләр. Ләкин шуның белән бергә аларның йөрәкләре курку белән тулган була. Алар кылган гамәлләре кабул ителмәсме дип куркалар, чөнки алар Раббиларына кайтачакларын, Аның хозурында хисап бирәчәкләрен нык ышану белән беләләр. Шуңа күрә алар үз гамәлләрен кимчелекле дип саныйлар, тәкәбберлек итмиләр, киресенчә, һәрчак Аллаһыдан куркып, Аның рәхмәтенә өмет итәләр. Аларның бу куркулары — иманнарының тирәнлегеннән, Аллаһыны ихлас белүдән килә. Алар гөнаһлы кешеләр кебек өметсезлектә түгел, бәлки саф йөрәкле мөэминнәр буларак, гамәлләренең камиллегенә ышанмыйча, Аллаһының кабул итүенә мохтаҗлыкларын аңлыйлар.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин кеше гамәлләрен күп кылса да, үзен кимчелекле санарга, Аллаһының кабул итүенә өмет итәргә тиеш. Бу — ихласлык билгесе.
2. Аллаһыдан курку — иманның үзәге. Курку белән өмет бергә булырга тиеш: курку — гамәлләрне чиста итәр өчен, өмет — Аллаһының рәхмәтеннән өмет өзмәс өчен.
3. Кылган изге гамәлләребезнең кабул булуына ышанып, тәкәбберләнү — зур хата. Киресенчә, һәрчак «кабул ителмәсме икән?» дип куркып, Аллаһыга ялвару — мөэминнең сыйфаты.
4. Ахирәткә ышану — кешене дөрес юлга алып бара. Кем Раббысына кайтачагын белә, ул дөньяда гамәлләрен чиста кылырга тырыша.
5. Бу аять мөэминнәрнең югары дәрәҗәсен күрсәтә: алар гамәл кылалар һәм шул ук вакытта Аллаһы алдында тыйнаклык белән баш ияләр. Бу — чын тәкъвалык үрнәге.