Surja En-Nur — Ajet 40

Kuptimet e fjalëve:

• luxhijj – det shumë i thellë, i cili i referohet thellësisë së madhe të ujit.
• yagshahu – e mbulon atë (vala e mbulon detin).
• lam yakad – mezi, gati se nuk e sheh; pra, ai as që i afrohet shikimit të saj.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e bën një krahasim tjetër për veprat e jobesimtarëve, të cilat janë të kota dhe të errëta. Ai thotë se veprat e tyre janë si errësira në një det shumë të thellë, të cilin e mbulon një valë e madhe, dhe mbi atë valë vjen një valë tjetër, e mbi të gjitha këto është një re e dendur që e fsheh dritën e yjeve. Kështu, errësirat grumbullohen njëra mbi tjetrën: errësira e detit të thellë, errësira e valës së parë, errësira e valës së dytë dhe errësira e resë. Kur njeriu që gjendet në këtë errësirë të madhe e nxjerr dorën e tij, ai mezi e sheh atë për shkak të errësirës së dendur – e lëre më të shohë gjëra të tjera.

Kështu është edhe gjendja e jobesimtarit: atij i janë grumbulluar errësirat e injorancës, dyshimit, humbjes dhe mbylljes së zemrës, njëra mbi tjetrën, derisa ai nuk sheh asnjë rrugë të drejtë. Prandaj, kushdo që Allahu nuk i jep dritë – domethënë udhëzim dhe besim – ai nuk ka asnjë dritë tjetër që mund ta udhëzojë, sepse udhëzimi i vërtetë është vetëm nga Allahu, nëpërmjet Librit të Tij dhe Sunetit të Profetit të Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na tregon se veprat pa besim janë të kota dhe nuk sjellin dobi, ashtu siç njeriu në errësirë të plotë nuk sheh asgjë.
2. Ajeti na mëson se udhëzimi i vërtetë vjen vetëm nga Allahu; kush e kërkon dritën nga burime të tjera, do të mbetet në errësirë.
3. Na nxit që t'i lutemi Allahut që të na dhurojë dritë në zemër, në mendje dhe në vepra, sepse pa dritën e Tij ne jemi të humbur në errësirat e kësaj bote.
4. Ajeti na bën të kuptojmë rëndësinë e Kur'anit dhe Sunetit si burime të dritës së udhëzimit, dhe se largimi prej tyre është shkak i grumbullimit të errësirave në zemër.